◇◇◇
Babamın yokluğunu kabullenemeden, onun kalemiyle yazılmış bir evlilik emrinin ağırlığı omuzlarıma çöktü.
Henüz mezarının toprağı kurumadan, elime tutuşturulan o mektup, sanki hayata dair son sözlerini fısıldıyordu.
İçinde tek bir isim vardı: Barbaros Yıldız. Benim için yabancı, ama babamın bana bıraktığı kaderin ta kendisi...
O an anladım ki, artık hayatım bana ait değildi; babamın suskunluğu ve yazdığı o vasiyet, beni hiç bilmediğim bir yolun eşiğine sürüklemişti.
◇◇◇
"Sevginin filizlenmesi için bazen en sert toprağa ihtiaç vardır."
◇◇◇