18 parts Ongoing İbrahime gülümsemeye çalışırken ona bakmamak için direniyordum. Kapıdan çekilmiyordu ki "he, tamam" diyip gidebileyim. Başımın ve karnımın ağrısı artıyordu ve bunların hepsi şu 10 saniyede oluyordu. Nolacaksa olsun diyip Atilla'nın gözlerine baktım. Hiç değişmemişti, hâlâ aşık olduğum gibilerdi. Ona bakınca yüzümü nötr hâle getirdim elbette.
O da bana bakıyordu, alık alık. Sonra elini uzattı.
A:Memnun oldum
A:Ati ben
A:Atilla...
"Senin Atilla'n" diyemiyordu tabii. O pürüzlü ve boğuk sesini duymuştum 1,5 senenin ardından...