Gece mavisinin içinde kaybolmuş bir kız vardı: Yumei.
Herkes onun sessizliğini gurur sandı, ama o sessizlik aslında çığlıkların susturulmuş hâliydi. Ev, onun için hiçbir zaman "yuva" olmadı. Orada sadece kavgalar, kırık sözler ve suskun bir anne vardı.
Yumei gökyüzüne baktığında hep aynı şeyi düşündü:
"Gökyüzü mavi, ben neden bu kadar siyahım?"
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.