HALEL

Reads 79
Votes 27
Parts 2
Time 29m

Reads 79
Votes 27
Parts 2
Time 29m

Bir parti.
Bir kayıp.
Yada 'bir sürü' mü demeliyim?
Yeni bir şehre taşınmak nasıl hissettirir? 
Yada taşınmak zorunda kalmak.
İstanbul'un cehennemi  Mecidiyeköy derler. 
Sizce bu ne kadar doğru?All Rights Reserved

aksiyon gizem romantic

Table of contents

2 parts

#200aksiyon

Content Guidelines

You may also like

İkinci el bir kulaklık aldım. Eskimiş bir eşya, tıpkı hayatım gibi... Yurtta büyüyen, hep başkalarının eskileriyle yetinmek zorunda kalan bir kızım ben. Kendime ait tek bir şeyim yoktu. Ta ki... ...kulaklığın içinden bir ses gelene kadar. "Oh be... sonunda aldı biri bu kulaklığı." Bu bir arıza değildi. Bu bir tesadüf de değildi. Bu, beni anlayan ilk şeyin-bir sesin-hikayesiydi. Yalnızlık, geçmişin gölgeleri ve bir kulaklıkla başlayan sıradışı bir bağ. Korkacak mıyım? Yoksa sonunda birine güvenebilecek miyim? Bazı sesler, sadece duyulmaz... Kalbe işler.

KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.

Her birinin ayrı zaman dilimlerinde hayatı değişen beş kişi... Çoğu da hayalleri için çabalarken, hayalleri için zaten yaşam savaşı verdikleri bir yerde sıra, sıra gözlerini açtılar. Bu kişilere Kayıp denildi... Ve her birine şu soru soruldu; Kayıp olmak ister misin? Bu beş kişiye bu soru sorulmasına rağmen cevap verme hakkı bile tanınmadı ama senin var! Peki ya sen? kayıp olmak ister misin?

Siz hiç kendi yansımanıza bir şeyler anlattınız mı? Ben anlattım. Garip olan kısım ise, Yansımamda bana bir şeyler anlattı... Ben Ekin, ya da Eylül. Ayırt edemiyorum artık... *Bu kitap; kendine zarar verme, akran zorbalığı, intihara teşebbüs gibi psikolojik olarak hassasiyet yaratabilecek konulardan oluşmaktadır.* yazılmaya başlanma tarihi: 9 ekim 2024 yayımlanma tarihi: 7 haziran 2025

biliyorum seni bazı şeylere küstürdüler. dünya o kadar korkunç bir yer ki katlanmak zorunda kaldığımız insanlar yüzünden ruhumuzu doyuran her şeyden uzaklaştık. ben mesela, 14 yaşına gelince dua etmeyi bıraktım biliyor musun? halbuki çok severdim bi yerlerde sesimin duyulduğu hissini. ama ellerimi açıp da yalvardığım yüce tanrının bile fobileri varmış bunu öğrendim. ya da insanlar bana bunu öğretti bilmiyorum. tek bildiğim benim kalbimin hesabını ben hariç herkes sorabiliyor.

Esin, annesinin ölümünden kalan derin boşlukla; Umut, kaybettiği hayatın sessizliğiyle baş etmeye çalışırken yolları kesişir. Zor zamanlarda kurulan bağlar, en derin yaraları gerçekten iyileştirebilir mi? Bu, kayıpların gölgesinde ilerleyen; kırılganlıkla cesaretin iç içe geçtiği bir yolculuğun hikâyesi. Her adımda geçmişin izleriyle yüzleşen iki yalnız ruh, geleceğe dair yeni anlamlar arar. Ve bu yol, nerede biteceği bilinmeyen, yaşanacaklarla şekillenen bir serüvendir. Yıkılmış hayatların içinde hâlâ ışık arayanlar için... Bu hikâye, senin hikâyen olabilir.

... "Ben zaten haddimi sizi severek, size aşık olarak aştım." Sustum. Sustu. Kaşları havalandı önce, sonra gözlerinde şaşkınlık duygusu... Ağzı açık kalmıştı. "Ne?" "Sizi seviyorum, özür dilerim. Bu zamana kadar belli etmemeye çalıştım. Hep bir şansım var diye düşündüm. Çünkü..." Devamını getirmedim. Bana umut verdiniz diyebilir miydim? Ya ben öyle anladıysam. ...

KULAĞIMDA SEN VARSIN

İkinci el bir kulaklık aldım. Eskimiş bir eşya, tıpkı hayatım gibi... Yurtta büyüyen, hep başkalarının eskileriyle yetinmek zorunda kalan bir kızım ben. Kendime ait tek bir şeyim yoktu. Ta ki... ...kulaklığın içinden bir ses gelene kadar. "Oh be... sonunda aldı biri bu kulaklığı." Bu bir arıza değildi. Bu bir tesadüf de değildi. Bu, beni anlayan ilk şeyin-bir sesin-hikayesiydi. Yalnızlık, geçmişin gölgeleri ve bir kulaklıkla başlayan sıradışı bir bağ. Korkacak mıyım? Yoksa sonunda birine güvenebilecek miyim? Bazı sesler, sadece duyulmaz... Kalbe işler.

More details