My Possessive Adoptive-BIGBrother
- Reads 50,632
- Votes 780
- Parts 1
"Jiliane! Buksan mo 'tong pinto!" malakas nitong binayo ang pintuan niya. Alam niyang tuluyan ng naputol ang pasensya nito sa kanya dahil sa ginawa niyang pag-iwas sa binata. She didn't care actually, kung ayaw nitong marinig ang rason niya ay wala rin siyang balak makinig sa sermon nito.
"I said open the goddamn door or I swear I will break this thing! Jiliane!" sigaw nito mula sa labas.
Bahagya siyang kinabahan sa karahasang ibinabadya ng boses ng binata. Wrong timing naman ang pag-alis ng mag-asawa at tiyak na walang makakaawat sa pagwawala ng binata.
Reed, asan ka na ba? Awatin mo ang kuya mo, parang awa mo na.
Kahit kinakabahan ay pinilit niya ang mga paa na humakbang patungo sa pinto. She decided to let him in. Bago pa nga nito tuluyang masira ang pintuan niya. Dahan-dahan niyang binuksan ang dahon ng pintuan. Kita niya ang pamumula ng mukha nito sa labis na galit. Inisang hakbang nito ang pagitan nila at marahas siyang pinangko at inupo sa kama.
"Why?... bakit napakatigas ng ulo mo?" nanggigigil na hinawakan nito ang mukha niya sa dalawang palad nito. Tinabig niya ang mga kamay nito at hinarap ang nagbabagang mata ng binata.
"Tao ako, Alejandro, hindi hayop o bagay na walang sariling utak para um-oo palagi sa gusto. So what kung hindi ko natupad ang pangako ko? Tao lang naman ako, diba? Kung pagmomodelo man ang gusto kong gawin karera ay wala ka ng pakialam doon! Gagawin ko ang gusto ko at kahit ikaw ay hindi mo ako pwedeng pigilan!" she said defiantly.
What she just said fueled his anger. Naniningkit ang mga matang tinitigan nito ng binata ang kabuuan ng mukha niya bago marahas na bumaba ang mukha nito sa kanya upang angkinin ng pangahas nitong labi ang labi niya. Naramdaman niya ang paglapat ng likod niya sa malambot niyang kama.
No!
-Hello guys, gusto nyo rin ba mabasa love story ni Reed?
-ano pa inaantay nyo? vote and comments na.. LOL.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Beginning to Like You (Completed)
"I said live with me!", mabilis nitong sabi sa hinihiling na kondisyon. "Nasisiraan ka na ba? Ayoko! Hindi ako pumapayag...", mariin niyang wika. Saglit itong natigilan. Kita niya ang pagkuyom ng kamao nito. "Ayokong makasama ka", hindi nya napigilang bulalas. Akmang lalabas na ng silid nang maramdaman nya ang paghaklit ng kamay nito sa kanyang braso na kanyang ikinatigil. Napangiwi naman siya nang mas maramdaman ang sakit sa braso nya. "Mas nanaisin mo pang humingi ng tulong sa iba kesa sa'kin?, there's a lot of pain when he said it. "Kulang pa ba 'ko? Answer me, Amity. Damn it!", napapitlag sya sa marahas na pagmumura nito. "Let me go...", mahina nyang sambit at mabilis na humakbang palayo rito. Napasinghap siya nang bigla na lang siya nitong isinandal sa pader at marahas na hinalikan sa labi. Symon is kissing her in a punishable way. Sinubukan nyang itulak ito ngunit sa laki ay nahirapan siya. Tahimik na napaluha siya. Natigilan naman ang binata. "Siguro nga nasisiraan na 'ko...dahil ikaw pa rin ang gusto ko pagkatapos ng lahat", he whispered bago isiniksik ang ulo sa pagitan ng kanyang leeg. "Take me back, please...please, love", pagmamakaawa nito. Mahihirapan sya kung hahayaan nyang mangyari ang hinihiling nito. Malakas na itinulak ito palayo sa kanya. Rinig nya ang pag tawag nito pero hindi na nya ito nilingon pa. Tuluyang sasara na ang pinto ng elevator nang sumulpot ang binata. "Love...", pilit pinipigilan ang pagsara noon. Malakas na hinampas nang tuluyang magsara iyon kasabay ng sunod-sunod na pagmumura nito sa galit. Pagkababa ay patakbong nilisan nya ang lugar palayo rito kasabay ng pagpatak ng luha. Symon Terrence Fulton and Gianina Amity Delano Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
THE PIRATE'S EYES Lord of the Hearts Series Book 4
~~~ "Well, let me tell you something, baby. Magsasama tayo whether you like it or not, whether you will it or not, and whether you've got dirt in your mind or not, magsasama tayo bilang mag-asawa at walang makapagpapabago doon kahit ikaw!" ~~~ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "You're right I'm a rake." Nagbabanta ang mga matang nakatutok sa kanya. "And a rake gets what he wants. And I want you badly, you'll be mine all over again." Mapanganib na pangingislap ng mga itim na diyamante sa mata nito. Dapat ay muli siyang panginigan sa pagkaalarma ngunit isiniksik niya sa isipan na matagal na siyang nakawala dito. At doon nagising ng tuluyan ang kamalayan niya ng itulak ito palayo sa kanya. Ngunit ang tanging itinugon niya dito ay isang nanunuyang tawa... malulutong at nakakabinging halakhak... "And by the way," hindi niya napigilang idagdag. "I'm not your friend. I never have been..." At tuluyang ibinigay niya ang kanyang malamig na balikat at nilisan ito. Ngunit sa loob-oob niya nanginig ang buong kalamnan niya sa bantang binitawan ni Nicholas sa kanya. Alam niyang hindi ito nagbibiro. Kailanman ay hindi nagbiro ang isang pirata. Ngunit para sa kanya ang pirata na bumihag sa kanyang puso ay matagal nang nakabaon sa limot...Complete
Ang Selosong Nagmahal sa Akin...
"Saan ang punta mo? Nagmamadali ka yata?" nakunot noong tanong sa kanya ni Reed. Simula ng maging magkaibigan sila ay nabatid nya na may tendency din pa lang maging sumpungin ang binata paminsan-minsan. Hindi nya nga lang masyadong pinagpapansin ito kapag ganoon ito bagkus ay lalo pa nyang iniinis. Kahit papaano man lang ay makaganti sya sa mga ka-abnormalan nito sa kanila ni Adriana. "Makikipag-date." Hindi nya ito nilingon at patuloy na niligpit ang mga gamit. Ipinapasok na nya ang mga libro sa bag niya ng maramdaman ang kamay nito sa braso nya. Nakita nyang palabas na ang mga kaklase nila at napatiuna na rin si Adriana sapagkat may susunod pa itong klase. Ang propesor naman nila ay lumabas na rin. Silang dalawa na lang ang naiwan sa loob ng silid. "Anong sabi mo?" pilit syang hinaharap nito. Naramdaman niya na bahagyang dumiin ang kamay ng binata sa braso nya. "Reed, Teka, masakit. Ano bang problema-"naputol ang iba pang sasabihin nya ng makita ang pagtatagis ng bagang nito. His dark eyes looked like she had never seen before. "R-Reed-"napaatras siya ng dahan-dahan ay lumapit ang binata sa kanya. His eyes were suddenly cold. Tila nawala ang kislap ng pagkapilyo sa mga iyon. "Saan ka sabi pupunta?" Mariin na inulit nito ang tanong kanina. Nagulat siya ng pumailalim ang kamay nito sa buhok nya. Habang ang isang kamay naman nito ay pumulupot sa beywang niya.Complete
Breaking Steel (FIlipino)
"Hindi ko kasalanan na minahal kita!" singhal ni Andrew, nanginginig ang boses. "Eh sana hindi mo na lang ako minahal!" Mabilis lumabas ang mga salita, parang kumpisal na hindi niya sinadya. "Hindi mo sana ako minahal kung hindi mo rin naman ako kayang tanggapin-kung hindi mo kayang tiisin kung sino talaga ako, kahit ano pa ang nagawa ko!" Tumigil siya sa pagkilos. At sa katahimikang 'yon, may marupok na bagay na tuluyang nabasag sa pagitan nila. Naputol ang boses ni Caleta sa bigat ng katotohanang dala niya. "Kaya kong mabuhay sa ginawa ko, Andrew... kung ang kapalit nun ay ang protektahan ka. Protektahan 'yung mga bagay na binuo mo. Kaya kong akuin na ako 'yung kontrabida. Akala ko handa na 'ko sa kahit anong parusa na ibato mo sa 'kin, pero ito?" Napuno ng luha ang mga mata niya. "Na ikaw ang susuko sa 'kin? 'Yun ang hindi ko kayang tanggapin." "Kaya kitang samahan," mahina niyang sabi, mas malambot na pero halatang masakit pa rin. "Kaya kong dalhin kahit anong bigat basta kasama ka. Kung pinapasok mo lang sana ako. Pero hindi mo ako pinayagan. Ikaw ang nagdesisyon para sa ating dalawa. Ikaw ang nagsara ng pinto." Bumaba ang boses ni Andrew, pagod na. "Baka nga tama ka... Baka nga hindi ako kasing tibay mo." Muling lumalim ang katahimikan sa pagitan nila...marupok, at unti-unting napupunit. Dalawang taong nagmamahalan, nakatayo sa gitna ng mga guho ng kung anong puwedeng maging kamangha-mangha... kung natutunan lang sana nilang buuin ito nang magkasama. "Pero ang magmahal," sabi ni Andrew sa huli, "hindi dapat ganito kahirap. Hindi dapat parang digmaan, Caleta." Tiningnan siya ni Caleta, ang luha dumadaloy sa pisngi. "Eh bakit parang ikaw palagi ang kalaban ko?" Corporate warfare meets slow-burn romance. If you love strong female leads, emotionally complex men, and high-stakes power plays with a touch of poetry and passion, this story is for you. Will the Steel Lady bend... or will she break?
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Places & Souvenirs - CAGAYAN 1 - Enemies At First Sight
"I'm going to marry you whether you like it or not." ***** "Gentleman ka pala," sarkastikong sabi niya at pasalyang inilagay sa backseat ang mga maleta. "Pasalamat ka nga at tinulungan kitang magbuhat," tila naniniryang sabi ni Santi. "Bagahe mo naman ang mga iyan, ah? Dapat lang na mas may malasakit kang bitbitin iyan kaysa sa ibang tao." Naupo na ito sa harap ng manibela. "Ready to ride?" tanong pa nito at kinindatan siya. Padaskol na binuksan niya ang pinto sa backseat. "Bakit hindi mo pa paandarin?" asik niya. "Miss Catherine Abaya, linawin lang natin, okay? Sinundo kita dahil sinalo ko ang dapat sana ay sa papa ko. Pero hindi mo ako kargador at hindi mo rin ako driver. So hindi ko paaandarin itong sasakyan unless lilipat ka dito sa passenger seat." Nanlaki ang mga mata niya pero lumipat din siya ng puwesto. Magkalapat na magkalapat ang mga labi niya at halos mag-abot din ang mga kilay. "Good," pabulong na sabi ni Santi ngunit sadya ring ipinarinig sa kanya.Complete
Mamihlapinatapai
"You may not want to be in my head. You might find someone other than myself that you won't be able to forget. It'll haunt you like a nightmare you can't tell. " "Silly. What's in that tough demeanor, ate Cray?" tumawa lang si Ember at kumapit ulit sa braso ko. "I like you. That's enough right?" Napailing na lang ako sa inaasal nito. If she'll learn our history, she'll then understand. Pinalis ko yung kamay nitong nakakapit na naman sa braso ko. "Compose yourself, Ember. I don't like you. You're just like a sister to me. Someone I had to protect with my life." I caught the way those words cut through her. It's visible in the same set of lifeless coal eyes that I am most familiar with. "Bakit?" I stared at her blankly. "Atleast tell me what you don't like about me." "That's exactly why it hurts the way it hurts." Napangiti ako ng mapait. "You have too many questions, too many words, in your head. But those will be left unsaid. Like me, you have to suffer through the intricacy of feeling too much every single day of your life. It hurts like hell." "Damn you. I like you." "You like me for what?" "You. You're not like everyone else. You're so sure of yourself. You're clever. You're self-made. You're everything. Everyone likes you. So you should be mine." I laughed at how shallow those things meant for her. Someone who can't even meet me in the depths of my shattered soul. "Thanks. But those are all my disorder." As i was about to turn my back, she whispered, "I actually feel sorry for you. You still don't know what it was that you even had. And yet still choose to lose. But one day, you'll see me for who I really am. And you're going to hate yourself for turning me down." No, Ember. You're wrong. I know you. You don't know me. Our past will surely haunt us. For you, I'll just be a girl known by everyone. But in fact, known by no one. It's terrible isn't it? The way we throw people away. ****Complete
When All I Have is You (Completed)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete![Shh, Professor! [Unedited]](https://img.wattpad.com/cover/320305011-256-k403979.jpg)
Shh, Professor! [Unedited]
Professor x student I'm here at the field, watching the girl I love na nakaluhod habang nakalahad ang singsing sa babaeng umiiyak dahil sa saya. Ako dapat yan eh. "Will you marry me?" Tanong ng babaeng mahal ko. "Yes, Ash! I will marry you!" Sagot ng babaeng patuloy na lumuluha dahil sa saya. Isinuot na ng babaeng mahal ko ang singsing sa babae, at doon nagtagpo ang mata namin. Ang dating matang puno ng pagmamahal kung tumingin sakin, ngayon ay balik sa walang emosyon. Ang sakit. Pero naiintindihan ko siya, in the end I will still understand her. Siya yan eh, ang babaeng mahal ko. ____________________________ Hi! I hope suportahan niyo po ako, baguhan lang ako kaya sorry po sa mga wrong grammars. Keep safe!Complete
(OWNED SERIES # 2) HIS STRONG OBSESSIVE LOVE LUST (COMPLETED)
Story Cover by: IskaChuche COMPLETED ( JULY 20, 2020) " I am not prohibiting you to make group project here, am I? So why needed to go to another house especially on a guy one?" Nanggagalaiting ani ni Samuel habang nakatiim ang tingin sa babaeng nasa harap nya na nakaupo sa sofa na nakayuko. Ni hindi nito maigalaw ang bibig sa takot dahil sa galit na nagmumula sa pilit na kasintahan. " Ano? Are you not going to answer me? Wag mong painitin ang ulo ko kung ayaw mong magalit pa ako at ano pang magawa ko sa kapareha mo sa proyekto na yan, Liana." Ani nito na kinabahala ni Liana. Alam nyang seryoso ang binata dahil tinawag na siya nito sa first name nya imbes na sa endearment nito sa kanya. " I'm sorry, love." Pang uutong sabi nya rito dahil alam nyang ito lang ang makapagpapaamo rito ang tawagin nya ito sa endearment nila. Nakita nya ang pag amo ng mukha nito. " I'm sorry too, love. Nagseselos lang kasi ako. Hinintay kita rito tapos nandun ka pala sa bwesit na bahay ng kapareha mong lalake sa group project. You know I cant afford to lose you. Not ever." Sabi nito sa seryosong boses na kinabahala ni Liana. Nasosobrahan ka na Samuel. Hindi ko pinangarap ang magtiis sa ganitong relasyon, ngunit natatakot ako kapag nakipaghiwalay ako sayo ay ano pa ang iyong magawa sa akin........ Ani ni Liana sa isip habang nakayakap sa kanya ang binata na ngayon ay panay ang haplos sa kanyang buhok. Alam kong inu- uto mo lang ako Liana para hindi ko magawa ang kinakatakutan mong gawin ko. Pero pasasaan ba at sa akin ka parin pupunta at sa akin parin ang bagsak mo habangbuhay. Namana ko talaga ang pag kabaliw sa babae ng aking ama at kapatid pero hindi ako nagsisi dahil ayaw kung hindi dahil sa pamanang ito hindi ka magiging akin at baka pagsisihan ko iyon.... Ani ni Samuel sa sarili at mas hinigpitan pa ang yakap sa kasintahan habang nakangisi.Complete
"I said live with me!", mabilis nitong sabi sa hinihiling na kondisyon. "Nasisiraan ka na ba? Ayoko! Hindi ako pumapayag...", mariin niyang wika. Saglit itong natigilan. Kita niya ang pagkuyom ng kamao nito. "Ayokong makasama ka", hindi nya napigilang bulalas. Akmang lalabas na ng silid nang maramdaman nya ang paghaklit ng kamay nito sa kanyang braso na kanyang ikinatigil. Napangiwi naman siya nang mas maramdaman ang sakit sa braso nya. "Mas nanaisin mo pang humingi ng tulong sa iba kesa sa'kin?, there's a lot of pain when he said it. "Kulang pa ba 'ko? Answer me, Amity. Damn it!", napapitlag sya sa marahas na pagmumura nito. "Let me go...", mahina nyang sambit at mabilis na humakbang palayo rito. Napasinghap siya nang bigla na lang siya nitong isinandal sa pader at marahas na hinalikan sa labi. Symon is kissing her in a punishable way. Sinubukan nyang itulak ito ngunit sa laki ay nahirapan siya. Tahimik na napaluha siya. Natigilan naman ang binata. "Siguro nga nasisiraan na 'ko...dahil ikaw pa rin ang gusto ko pagkatapos ng lahat", he whispered bago isiniksik ang ulo sa pagitan ng kanyang leeg. "Take me back, please...please, love", pagmamakaawa nito. Mahihirapan sya kung hahayaan nyang mangyari ang hinihiling nito. Malakas na itinulak ito palayo sa kanya. Rinig nya ang pag tawag nito pero hindi na nya ito nilingon pa. Tuluyang sasara na ang pinto ng elevator nang sumulpot ang binata. "Love...", pilit pinipigilan ang pagsara noon. Malakas na hinampas nang tuluyang magsara iyon kasabay ng sunod-sunod na pagmumura nito sa galit. Pagkababa ay patakbong nilisan nya ang lugar palayo rito kasabay ng pagpatak ng luha. Symon Terrence Fulton and Gianina Amity Delano Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18
More detailsContent Guidelines