Ruhumun Sesi

Hayat hakkında birşey söylerken duygular ele alır insanı . Mutluyken 'hayat yaşamak için var.' , üzgünken ' şu hayatta sadece çile çekiyoruz başka birşey yaptığımız yok .' ...
Biz insanlar çevremizi kötüleriz herzaman kendimiz ne yapıyoruz bakmayız asla . Hep suçlu karşımızdakiymiş gibi sanki bşz sütten çıkmış akkaşık ...
İnsan kendisindeki hataları farketmediği sürece kaybeden hep kendisi olur. İnsan kendi hatalarını bilmeli karşısındakinin bir hatası olduğunda yön gösterebilsin . Ama kendi hatalarını fark etmediği sürece karşısındaki kişi hatalarını hep yüzüne vurur ve kaybeden kendi olur . Hyat herkesle yaşanmaz. Seni mutlu edende , sinir edende , ağlatanda seni hak eden kişi olmalıdır . Seni ne kadar kırsa bile sana değer vermeli her daim senin iyi olmanı istemeli kim ne derse desin sana ihanet etmemelidir . Umudunu kestiğin an biter senin için hayat . Çünkü umut hayatın en önemli halatıdır . O halatı bağlamasını bilen kişileri seçmelisin herzaman o halat bir gevşek olursa hayat ellerinin arasından süzülüp gider tıpkı kirlenen ellerine sürdüğün sabunun ellerini temizlemeden yavaşça kayıp gitmesi gibi ...
Bir anda gitmez farjettirmeden yavaş yavaş , cannı yaka yaka , o acıyı hissede hissede , her pişmanlıkta göz yaşı döke döke , hergün hayallerın yıkıla yıkıla ve herzaman umudun kesilinceye kadar.
Ve şimdi bitti kısa sürede tolpanamazsın ama hızlı olmalısın . Eğer acele etmezsen ellerinden kayıp giden umdun gibi hayatında yavaş yavaş bir uca kayıcak. Kimse hayat halatından tutmak istemicek işte o zaman ......
Hayatınızda denge sorununuz varsa etrafınıza bakın ; birini yanlış yere koymuşsunuzdur ...