AK-KOR: OBSESYON | Saplantılı Aşk
- Reads 80,510
- Votes 8,114
- Parts 17
Ongoing
Last published Tue, Jul 14, 2026
❝...❞
A: Doğum günün kutlu olsun Firuze.
A: Bir sonraki yaşına benim kollarımda girmen dileğiyle.
Firuze'nin hayatı, doğum günü gecesi odasında bulduğu bir hediyeyle kararır. Peşinde kim olduğunu bilmediği bir sapık vardır ve her geçen gün ona biraz daha yaklaşmaktadır.
Saplantılı isteklerin ve sürekli izleniyor olmanın ruhunda açtığı yarayı aşka sarılarak onarmaya çalıştıkça her kapının ardından bir yenisi açılir.
18+ | Hassas okuyucular için uygun değildir.
Saplantılı bir aşkı konu alır, ağır temalar içermektedir. Rahatsız olacaklar lütfen uzak dursun.
(CC) Attribution-ShareAlike
#4
gerilim
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
K.Ü.L (+18)
Peşinde biri var. Polise gidemiyorsun.Kaçamıyorsun.Saklanamıyorsun. Çünkü peşindeki adam seni öldürmek istemiyor. Öldürmek isteseydi çoktan yapardı. Bazen geceleri pencerenin önünde bir gölge görüyorsun.Bazen eve döndüğünde yerini değiştirmediğin bir eşya buluyorsun.Bazen de adını, kimsenin bilmemesi gereken bir yerden duyuyorsun. Ve her seferinde aynı şeyi düşünüyorsun. Bir insan, avını koruyarak da avlayabilir mi? Çünkü bu hikâyede korkman gereken şey seni takip eden katil değil. Korkman gereken şey... Onun seni bulduğunda neden rahatladığın.
Arafın Kıyısı(+18)
Lalin, şöminenin başında, alevlerin turuncu ışığının teninde dans etmesine izin vererek oturuyordu. Araf'ın sert adımları yaklaşırken başını kaldırmadı ama kalbinin atış hızı, kocasının varlığını çoktan selamlamıştı. Araf, kadının arkasına geçti, diz çöktü ve kollarını Lalin'in beline sımsıkı doladı. Başını omuzuna yaslayıp derin bir nefes çekti. "Kokun..." diye fısıldadı Araf. Sesi hem yorgun bir savaşçının sığınma isteğiyle doluydu hem de bir hazineyi kimseyle paylaşmak istemeyen birinin hırsıyla. "Tüm gün bu kokuyu özlemekten, zihnimdeki her şeyi yakıp yıkasım geldi." Lalin, elini kaldırıp adamın nemli saçlarının arasında gezdirdi. "Buradayım Araf. Gitmedim, gitmiyorum." Araf, karısının elini tutup avuç içini öptü. Bu, bir bağlılık yemini gibiydi. "Gitmemelisin. Gidemezsin. Sen benim bu hayattaki tek doğru kararımsın Lalin. Seni o kadar çok kıskanıyorum ki, bazen kendi zihnimden bile saklamak istiyorum seni. Sadece ben bileyim, sadece ben göreyim..."
MÂRAN | Çıkış Yok
Vesvâs: Son Yok kitabımdaki Zühre karakterinin hikayesidir. İki kitap birbirinden bağımsızdır. (Kan gömleğine yapışmıştı. Titreyen parmaklarımla kumaşın düğmelerini yırtarken, bir anlığına gözlerini açtı. Bakışı, ölümün bile geri çekileceği türdendi. "Dokunma!" dedi, sesi boğuk ama kesin. Sanki her hece bıçak sırtındaydı. "Yaran kötü." dedim. "Eğer-" "Elini çek!" Bir an bile tereddüt etmeden söyledi. Ama ben çektim mi? Hayır. Diğer eliyle beni itti. Geriye doğru sendeledim düşmemek adına... Tam o anda gözüm, yırtılan gömleğin altından görünen tenine kaydı.Dövmeyle kaplı gövdesinden sanki nereye bakacağımı biliyormuşum gibi göğsündeki dövmeye takıldı gözlerim... Karanlık tenine kazınmış bir yılan... Ve o yılanın dişlerinin hemen altına kazınmış, kanla yazılmış gibi duran bir kelime:MÂRAN. Ne yani! İşe yaramışmıydı? Yaptığım büyü tutmuşmuydu? ) Herşey köyde,o zamanlar bir çok yaşıtımın hayalini bile kurmaktan çekindiği üniversite hayatına atılımım ile başlamıştı... Fakat işler hiçte istediğim gibi gitmemişti. Okumak uğruna bir çok zorluktan geçtiğim ve nihayetinde okumak için gittiğim o büyük şehirde, insan tacirlerinin eline düşeceğimi bilemezdim? Bu da yetmezmiş gibi dünyanın bir diğer tarafında, koca bir şehri esir almış eli kanlı çete üyelerinin bir taht uğruna yaptıkları güç yarışlarının içine düşeceğimi de bilemezdim? Brezilya... ' Çıkış Yok ' denilen labirenti andıran bu sokaklardan çıkmanın tek bir yolu vardı. En güçlüyü bulmak ve onu yönetmek... Onu benim yönettiğimi düşünmüştüm! Söylendiği kadar kolay olmayacaktı. Bulduğum gizemli kitap ve beraberinde yaptığım büyü ile ödemem gereken bir bedel olduğunu geç farketmiştim. Ben Zühre. O kadının deyişiyle ansızın gökyüzünde belirip tüm dengeleri altüst edecek; Kanlı Yıldız.
𝕯𝖔̈𝖓𝖌𝖚̈
Zamanın içinde, birbirini takip eden akrep ve yelkovan... Bir döngü. Hikâyemizin ilk on iki bölümü geceyi, son on iki bölümü ise gündüzü temsil ediyor. Bu nedenle ilk bölümler, gecenin yavaş yavaş aydınlanması gibi kendini gösteriyor. Sabırla okuyan tüm okuyuculara şimdiden çok teşekkür ederim. Eva (ikinci adı Efser) : hikâyenin baş karakteri Barlas: Eva'nın babası (Başkomutan) Ade: İmparatorluğun tek varisi Sidor: İmparator Hokkel ve Aka sınır komşuları Marsel: Kayıp varis Koman: Eva'nın dostu Lori: Koman'ın annesi Helen: Hokkel'in kraliçesi Zal: Helen'in oğlu Sara: Eva'nın arkadaşı Tural: Sara'nın babası (yardımcı komutan) Liya: Aka'nın prensesi Saja: köle kızComplete
KADİFE CEHENNEM (+18)
İçerik Uyarısı: Bu eser; kaçırılma, psikolojik ve fiziksel şiddet, açık cinsel içerik (+18), güç dinamikleri, manipülasyon ve intihar temaları içermektedir. Hassasiyeti olan okuyucular için tetikleyici olabilir. Lütfen bilinçli şekilde okuyunuz. 22 MART 2026 TARİHİNDE YAYINLANMAYA BAŞLANMIŞTIR.
MAHRUM
Bazı kadınlar aşkı seçemez. Onlara sadece bir hayat verilir... ve o hayatı yaşamak zorunda kalırlar. Asuman da öyle yaptı. Ailesinin baskısından kurtulmak için kendisini isteyen ilk adamla evlendi. Ama evliliğinin ilk günlerinde öğrendiği gerçek, hayatını sonsuza kadar değiştirdi. Kocası ona sakladığı sırrı söyledi: ? Ve karşılığında iki seçenek de sundu; Gitmek isterse kapı açıktı. Kalmak isterse ona dünyanın bütün imkânlarını sunacaktı. Asuman gidebilirdi. Ama bazen insanın gidecek bir yeri olmazdı. Bazen de kader, kaçamadığın bir evin duvarları arasında yazılırdı. O kalmayı seçti. Fakat unuttuğu bir şey vardı; Mahrum bıraktığı yanı bir gün ona "Merhaba" diyecekti. Bazı duygular yanlış zamanda doğar. Bazı sığınaklar ise yasaktır. Ama kalp... Mahrum bırakıldığı şeyi tanıdığında susmayı asla bilmezdi. -Keyifli Okumalar-Complete
MÜBREM
Züleyha, abisini hapishaneye görmeye gittiği zamanlarda sadece göz göze geldiği bir adamın hayatını değiştireceğini bilmiyordu. O göz göze geldiği adamın kendisine takıntılı olacağını da bilmiyordu... Mübrem: çok gerekli olan şey anlamına gelir. *Zaman kurgusudur.
TEHDİT
Beni yeşillerin ortasına götürüp diz çöktürdü. Silahını doğrulttu. Gözünden akan tek bir yaşı sildi. "Son sözlerin?" "Hayat güzel, Demir. Gerçekten." İşte o an, kendisine nefretle, hayranlıkla, hayretle, pişmanlıkla baktığım adam beni ölüme gönderdi. Silahının tetiği çekilirken etrafta yankılanan sesler ve sağ göğsümün altına saplanan derin acıyla gözlerimi kapattım birkaç saniye. Bedenim yere düştüğünde Demir'in hıçkırıkları duyuldu. Ölüyordum. "Seni unutmayacağım, Alin." derken alnımı öptü. Ağlıyordu. "Unutman iyi olacak. Merak etme ben iyiyim."diyerek acıyla güldüm. Canım çok acıyordu. Bir yerlerim kanıyordu ve vücuduma giren yabancı madde ateşimi iyice yükseltmişti. Yanıyordum. "Seni özleyeceğim." "Ben de." Son kez dudaklarımız birleşti ve kısa sürede ayrıldı. Demir'in hıçkırıkları uzaklaştı. Arabanın motor sesi de öyle. Beni burada ölüme terk edip gitmişti ve daha ne kadar dayanırım bilmiyordum. Ölümüm, gerçekten Demir'in elinden oluyordu.Complete
NÂRE
"Mirza saçmalıyosun! Duyuyo musun beni?! Aç şu kapıyı! Aç dedim! Mirza! Sana diyorum! Aç şu kapıyı!" Bir yandan boğazım yırtılırcasına bağırıyor, bir yandan da kapıyı yumrukluyordum. Kapının iki yanında olan cama geçip ona baktım. Sanki ben burda çıldırmamışım gibi elindeki telefona bakıyordu. Önündeki korumalar emrini bekler vaziyette elleri önünde kafaları eğik duruyorlardı. Nihayet telefonunu cebine attı ve tekrar cama vurdum. Kafasını çevirip bana boş gözleriyle bakmaya başladı. "Evden dışarı çıkmayacak. Ölse dahi bu kapı dışarı açılmayacak. Duydunuz mu?" Gözlerini benden ayırmadan konuşmaya devam ederken çaresizce çırpınmaya başlamıştım. Klişe sevenleri şöyle alalım, buyrun efendim...
FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
YOĞUN +18 İÇERİKLİDİR, RAHATSIZ OLACAKLAR OKUMASIN. Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikleComplete
Peşinde biri var. Polise gidemiyorsun.Kaçamıyorsun.Saklanamıyorsun. Çünkü peşindeki adam seni öldürmek istemiyor. Öldürmek isteseydi çoktan yapardı. Bazen geceleri pencerenin önünde bir gölge görüyorsun.Bazen eve döndüğünde yerini değiştirmediğin bir eşya buluyorsun.Bazen de adını, kimsenin bilmemesi gereken bir yerden duyuyorsun. Ve her seferinde aynı şeyi düşünüyorsun. Bir insan, avını koruyarak da avlayabilir mi? Çünkü bu hikâyede korkman gereken şey seni takip eden katil değil. Korkman gereken şey... Onun seni bulduğunda neden rahatladığın.
More detailsContent Guidelines