Sıradanlık

uyuyorum
yıllarca
uyanıp ellerimi ve
yüzümü yıkıyorum
günü yıkıyorum
aynamı yumrukluyorum
hüzünlere kedere acıya
sigara yakıyorum
meçhule giden denizleri yakıyorum
ellerimi ceplerime atıyorum
alkollüyüm tabii
sevmek mi
ne münasebet
ben seni sevmedim ki
ben sana yağmur getirdim
sokakları kesiştirdim
üşüdüm
caddeler de uyudum
bazen uyumadım senin için
şiirler yazmayı denedim
kendimce de yazdım
ben seni sevmedim
ben senin için ölmeyi istedim
yaralarım açık kalsın
bir gün geleceksin ve kapatacaksın dedim
birlikte yürüdüğümüz uçurumlar
beraber öldüğümüz günler
beraber olduğumuz günler
hiç beraber olmamışız gibi
böyleydin işte benim için
bir kentin en varoşunda uçan bir martı
üstelik deniz dahi yok
Ilık bir bandırma akşamı bu akşam çarşıda yalnızım