Zerk
  • WpView
    Reads 11,987
  • WpVote
    Votes 664
  • WpPart
    Parts 24
WpMetadataReadOngoing5h 7m
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jun 28, 2026
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı vakit, insanların yeni başlangıçları için gitmeleriydi. Bedenin çaresiz çırpınışları, insanların oluşturduğu felaketti. Ardında bırakılmak ise verilen bir infaz emriydi.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • İzi Kalır
  • Yasak Orman'ın Çağrısı
  • ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
  • mafya
  • YAKUT
  • Yer Gösterici
  • Perifer Avukatı
  • BAŞKASINA

''O kadın ne dedi sana?'' ''Bebeğinin canını kurtarmak için kendini feda etti dedi.'' ''Doğru söylemiş. O gün, o masada kalbimi söküp attım da yaşattım bebeğimi. Sonrası malum... Ama o kadının hakkını ödeyemem. Beni oradan o çıkarttı. Artık yaşayan bir ölüydüm. Ne eve gidebilirdim, ne de size. Emine Hanım, sana bunları anlatırsam diye korkuyordu biliyor musun? Hatta tehdit ediyordu beni. Yavuz'a söylerim her şeyi diyordu. Sanki Yavuz hiçbir şeyi bilmiyormuş gibi. Yavuz'a olan nefretini anlıyorum. Ama bu nefret yersiz Barış.'' ''Ne demek yersiz? O adam benden seni çaldı İzel. Yetmedi oğlumu çaldı. Nesi yersiz? Benim yıllarım çalındı.'' ''Kim çaldı peki? Sence katil kim? O doktor muydu? Yoksa beni oraya gönderen annen miydi? Kimdi katil sence?'' ''İzel...'' ''Sen arkanı dönüp gittin! Başkası ağzından yazılmış bir mektuba inanarak gittin. Bir kez bile arayıp sormadın beni. Sen yokken Yavuz vardı. Senin yapamadığı babalığı yaptı oğluma. Senin yapamadığını yapıp sahip çıktı aşkına. Hani diyorsun ya sizi benden çaldı diye... Biz sana hiçbir zaman ait olmadık Barış. Ait olsaydık eğer zaten o bunu yapmazdı, yapamazdı!''

More details
WpActionLinkContent Guidelines