KOMŞU KIZI

KOMŞU KIZI

Membaca 13
Vote 0
Bab 1

Bersambung

Publikasi terakhir Sen, Sep 1, 2025

acı araba ayrılık aşk beklenmeyen

Bak yapmadım ,dersen inanırım bana yapmadım de ,ben vermedim o anahtarı de bana izgi bana o anahtarı vermedim de. Karşımda kendinden geçmiş bir halde, sağa sola giden ellerini saçlarından geçiren, zar zor olayları atlatıp bir senedir sevgili olduğum aşık olduğum yazgı vardı karşımda. Bana inanmak yerine beni sorgulamayı tercih etmişti. Aşk bir insana körü körüne inanıp, güvenmek değilmiydi sanırım değilmiş..Sanırım aşk birine körü körüne inanıp,güvenmek,sevmek değilmiş.. Ben o gece herkese savunduğum ,kimseye laf ettirmediğim ,her şeyi onun için yaptığım insanın yanından başım eğik döndüm... KOMŞU KIZI adında bir çok kitap karşıma çıkmadı bir kitapla karşılaştım ama bu benim kalemimden yazılmış ilk ve tek kitaptır çalınma kopyalanma gibi durumlarda hakkında işlem başlatılacaktır..

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.