Sadece Düşman (+18 BL)

"İvan ne sikim anlatıyon amına koyim?"

Aramızdaki şeylerin bir hiç olduğunu anlamıştım.

"Biz neyiz Ersin? Tüm o yaşadıklarımız senin gönül eğlendirmen miydi?!"

Kahkaha attı. Hatta gülmekten gözlerinden yaşlar gelmişti, o sırada sadece kendime acıdım. Nasıl böyle birine bir şeyler hissetmiştim ki?

"Gönül eğlendirmek mi? Senle mi? Senle ben gönül bile eğlendirmem. Unuttun mu? Biz sadece düşmanız. Daha ötesini sen sadece kendin hayal dünyanda kurmuşsundur."

Onun bana bunları söylemesinin acısını yaşıyordum. Beni yere sermesini, yenmesinden dahi hoşlandığım gerizekalının beni sadece bir kaç cümle ile ağlatmasına izin vermiştim, gardımı indirmiştim, ona yine yenilmiştim.