FİLE ARASINDA// CHANBAEK

Sahaya adım attığım anda tribünlerin çığlıkları kulaklarımı doldurdu. Kalbim deli gibi atıyor; gözlerim her köşedeki coşkuyu yakalamaya çalışıyordu. Antrenörümüz, bakışlarıyla bize güven veriyor ve cesaret konuşmasını yapıyordu: "Bugün sadece oyun yok, bugün kalbinizi, cesaretinizi ve birbirinize olan güveninizi sahaya koyacaksınız." Derin bir nefes aldım. Topun ritmi, ayak sesleri, tribünlerin uğultusu... ve tabii ki Park Chanyeol. Bütün heyecanımın, mutluluğumun bitiş sebebi. Birbirinden nefret eden iki kişinin aynı takımda oynaması ne kadar mantıklı olabilir ki?