~Berrak~

Gelen adamlara doğru bağırdım:

"Başlatmayın abinize de size de! Binmeyeceğim o arabaya!"

Sözlerim nefes nefese çıkıyordu. Geriye doğru adımlarken, ayaklarım titriyor, kalbim göğsümden fırlayacak gibi çarpıyordu.

Adamların arasından biri öne çıktı, yüzünde yapmacık bir sakinlikle:

"Zorluk çıkartmayın lütfen, Berrak Hanım."

Öfkem bir anda parladı.

"Bana hanım diye seslenme dedim! Ben senin hanımın falan değilim!"

Çığlığım gecenin karanlığına karıştı. Tam o andakulaklarımda bir uğultu yükseldi. Dünya etrafımda dönmeye başladı, gözlerim karardı. Son hatırladığım, dizlerimin çözülüşü ve bedenimin sert bir zemine çarpmasıydı