ÇAMURDAN PASTA

O siyah, keskin bakışları tanıyordum. Ve işte şimdi, yıllar sonra tekrar göz göze gelmiş gibiydim. Hayat, bazen hiç tahmin etmediğin anda sana eski bir hikâyeyi geri sunardı. Belki de bu, onun geri dönüş yoluydu.

Sesler giderek artıyordu ama ben sanki geride kalmış gibiydim. Gözlerim hâlâ kapıdaki adamda takılı kalmış, sanki o an benim için zaman durmuş gibiydi. Ne hissediyordum?

Korku?
Telaş?
Sevinç?

Hiçbiri yoktu. Sadece ona bakmaya devam ederken beni bu karanlık düşüncelerimden çekip kurtaran sadece duyduğum bir ses yüzündendi.

"Bende Efe Birkan Gökdeniz. Memnun oldum."