Black Wings

Noc miała w sobie coś dusznego, jakby powietrze wiedziało, że zaraz stanie się coś, czego nie da się cofnąć. Lizza nigdy nie wierzyła w przeznaczenie, ale tamtego wieczoru, gdy jej wzrok spotkał jego, czuła, że wszystko, co znała, właśnie zaczyna się walić.

On stał oparty o ścianę w zaciemnionym zaułku, jakby to miasto należało do niego, jakby był częścią brudu i chaosu, którego inni się bali. Oczy, które nie obiecywały nic dobrego, i uśmiech, który wyglądał bardziej jak ostrzeżenie niż zaproszenie. Cassian. Nie musiał się przedstawiać.

Lizza zrobiła krok do przodu i natychmiast poczuła, że popełnia błąd. Był inny niż wszyscy, których znała. Magnetyczny w sposób, który nie dawał spokoju, a jednocześnie niebezpieczny w każdej linijce swojego ciała i spojrzenia. Rozsądek krzyczał, żeby się odsunęła, ale serce biło tak głośno, że słyszała własne myśli jak echo w pustym korytarzu.

- Nie powinnaś tu być - powiedział nisko, jego głos był jak aksamitne ostrze.

- A ty? - odpowiedziała zanim zdążyła się powstrzymać. - Wygląda na to, że jesteś tu od zawsze.

Uśmiechnął się, ale nie było w nim nic przyjaznego. To był uśmiech kogoś, kto wie, że może złamać reguły i ludzi bez żalu.

Lizza poczuła nagłe zimno, jakby cień jego obecności wessał ciepło z powietrza. Każda cząstka jej ciała krzyczała, żeby się odsunąć, ale ciekawość była silniejsza. Wiedziała, że spotkanie z nim nie skończy się dobrze. Wiedziała, że wciągnie ją w coś, czego nie będzie mogła odłożyć.

I mimo to, nie zrobiła ani kroku w tył.