AÇIK ARTTIRMA +18

AÇIK ARTTIRMA +18

  • WpView
    Membaca 1,523
  • WpVote
    Vote 41
  • WpPart
    Bab 11
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sel, Feb 24, 2026
"Senin zincilerin benim elimde,hayatın artık sadece benim. Ruhun,bedenin hatta döktüğün her göz yaşı bile bana ait küçük kız" Dedi Tunlı acımasızca. Karşısında ki genç kızın ondan deliler gibi korktuğunu biliyordu fakat ona asla yumuşamadı. Azel ona alışana kadar da asla yumuşamayacaktı. Azel,derin bir soluk alıp kafasını kaldırdı ve yaşlı gözleriyle acımasız katiline baktı. Tunalı onun ruhunu öldürmüştü,inancını,sevincini, umudunu,elleriyle toprağın altına gömmüştü. Ondan nefret dahi etmiyordu. Hissiz bakışlarıyla konuşmaya başladı. "Ne ruhum,ne bedenim sana ait. Senin olan tek şey,kötü kalbin yüzünden döktüğüm göz yaşları. Sen benim için bir hiçsin Tunalı ve hep öyle kalacaksın" dedi. Azel'in söylediklerine sert bir tepki vermedi. Aksine kıvrılan dudaklarıyla bu durumun hoşuna gittiğini belli ediyordu. Bedenini Azel'e yaklaştırıp,aralarında yok denecek kadar az mesafe bıraktı ve elleriyle çenesini tutup,gözlerini gözlerine kilitledi. "Sen bilirsin küçüğüm. Bedenin bedenime hapsolduğunda işte o zaman benim olduğunu kendin kabul edeceksin" dedi ve dudaklarını hırsla Azel'in dudaklarına hapsetti.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#17
fuhuş
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • YARALASAR(Kitap Oldu)
  • Çiçekçi (Tefeci Kurgusu) +18
  • KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ
  • Ölüm Oyunu
  • 5. seviye
  • Dissappear | GxG
  • GÜNCE | Gerçek Ailem
  • YANLIŞ KİŞİ (İntikam)
  • ELİM SENDE [BXB]
  • 11 GÜN [Ara Verdi]

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan