silence spoke

ඔහුගේ ඒ දීප්තිමත්, දිලිසෙන සාමාන්ය කලු ඇස්...
මගේ ආත්මයම හරි තදින් වැලද ගත්තා.
මම එයාව දැක්ක පලවෙනි වතාවේම, මට දැනුනා ගොඩක් ලොකු ලෙන්ගතුකමක්.
මම දන්නෙ නෑ ඒ ඇයි කියලා.
සමහරු කියනවා වගේ මේකත් ආත්මගත් හමුවීමක්ද,
එහෙමත් නැත්නම් නිකම්ම නිකම් මට දැනුන හිතලුවක්ද.
කොහොම නමුත් මම දන්නෙ මෙච්චරයි,
එදා මම දැනගත්තා, නිහඩතාවයටත් කතා කරන්න පුළුවන් .
His spectral eyes touched my soul.
Yes, his silence became a poem.
A poem with no words but full of feelings.