Gino, 35 years old. Nasa isang ancestral house ako na pinamana sa akin ng mga lolo't lola ko. Isang gabi, lasing na lasing ako, umuwi ako dito. Madilim sa salas. Tumapat ako sa malaking orasan doon - yung regalo ng lolo ko, isang tanyag na prosecutor dati. Bigla akong napaiyak. Parang lolo ko nakatingin sa akin, tinatantong hindi ko naabot yung expectations niya. Biglang tumunog ng malakas yung orasan, maya-maya parang bumaha ng liwanag.
Pag-gising ko, nakaupo ako sa isang old coffee shop sa QC. Umaga na, maliwanag sa labas. Nagulat ako - pagkakaalam ko gabi, nakatayo ako sa tapat ng orasan, umiiyak, lasing na lasing. Tumingin ako sa paligid, may pagtataka. Ba't nandito ako? Ang alam ko, nasa tapat ako ng orasan ng lolo ko. May dumaang waiter, nagtan inong ako, "Ano'ng oras na?" Sabi niya, "Alas-diyes ng umaga, sir." Nagulat siya sa akin - hawak ko kasi yung touch screen cellphone ko. Nakita niya yung display - taong 2025. Pinagtawanan niya ako. "Sir, taong 2005 pa po tayo," sabi niya.
Sa tapat ko, sa malaking bintana, nakaupo ang isang babae. May hawak siyang libro, tahimik na nagbabasa.
Anong nangyayari? Ba't ako bumalik sa taong 2005?
Lost, Lose (Loose Trilogy #1)
Two high school students from different academic tracks, one from Humanities and Social Sciences (HumSS) and the other from Science, Technology, Engineering, and Mathematics (STEM), are united by tragic pasts that continue to haunt them. Both have lost loved ones due to past injustices-one stemming from a societal failure, the other from a scientific or technological disaster.
As they work separately to seek justice for their families, they find solace in each other's company. Together, they navigate their personal struggles while discovering the possibility of love amidst their shared pain.