Ouroboros..

"Bembeyaz bir sayfa açtıysan kendine ; geçmişindeki bütün siyahlıkları silecektin , kara defterine bembeyaz bir sıvı akıtarak yapacaktın bunu ..

Hayat başkalarının düşüncelerinden , sana davranışlarından ibaret değil , kimseye bağlı değilsin sen ..
Herkesin kendine ait bir yolu vardır; yanında olan kişiler bu uzun yolda dinlendiği duraklardır insanların . Kimse kimsenin yanında sonsuza kadar kalmaz , kimse kimseye sonuna kadar katlanmaz zaten ..

Ben yalnızım şimdi ; yapayalnız , belki acınası haldeyim sizin düşüncelerinizde, fakat o kadar mutluyum ki , insanlarla samimiyeti olmayınca bir insanın , sahte ilişkilere maske takmak zorunda kalmadığı için artık yüzüne , İnsan özgürleşiyormuş .İnsanın kendini sevesi geliyormuş.

Bak ben kendi hikayemin sonu mutsuz bittiği için ve tekrardan yazabilmek için bütün geçmişimi yaktım , hiçbirşeyim yaşanmadı saydım .. sayıyorum da ; kimse tutmadı benim elimi , kimse sarılmadı bana ; varsa hatırlamıyorum unuttum , ben hiç bu hayatta birini sevmedim ; sevdiysem de hatırlamıyorum , ben kimseyi öpmedim , karşı cinsin eli elime değmedi , ben hiçbirşey yaşamadım , böyle birşey hiçbir zaman olmadı ..

Benim bir geçmişim yok ,
Kül ettim ..
Küllerinden üfledim...
Ve artık o kadar özgürüm ki ;
Ve asıl nefes almayı; insan kendi kendisinin farkına varınca anlıyor ;

Ben Ouroboros ;
bir geçmişim yok .

Bu hayata şimdiyi ve geleceğimi inşa etmek için geldim ..

Tek başıma ; tüm bu yapmacıklıklardan uzak , insanların simsiyah samimiyetsizlik içinde , insanların sakız değiştirir gibi insan değiştirdiği bu ve artık bazı değerlerin ahlaki sınırları değil insanın kendine öz saygısınj aştığı bu dönemde ; Tek başımayım ; bu yalnızlık değil yalnızlıksa kendimden gurur duyacağım türden bir yalnızlık ...
Artık griyim ben

Benim bir geçmişim yok
Evimi yaktım
Yerdeki küller