iki adım arasında

''Ben hep iki adım arasında kaldım.
Bir adımım Atlas'a kaydı -bakışlarında dünyanın ağırlığını taşıyan, dokunduğunda bütün acılarımı susturan o çocuğa. Atlas, uzak ama en çok istediğim şeydi. Onun adı hep kalbimde fırtına gibi çınladı.

Diğer adımım ise Alper'e yöneldi -yanımda duran, beni koruyan, bana sahip çıkan... Ne kadar kıskansa da, ne kadar sabırsız olsa da, en zor günlerimde elimden tutan hep oydu.

Ve ben, bütün ömrümü bu iki adımın arasında sıkışarak yaşadım. Birini seçtiğimde diğerini kaybedeceğimi bilerek. Belki de en çok kendimi kaybettim.''