KIRLANGIÇ KAFE

KIRLANGIÇ KAFE

  • WpView
    Reads 1,282
  • WpVote
    Votes 236
  • WpPart
    Parts 19
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, May 30, 2026
Yirmi dört yaşında bir baltaya sap olamamış, ailesi de dahil herkesin ümidini kestiği umutsuz vaka; Ayça. Hayatındaki zorlukların üstesinden gelmek için kendini kitaplara adamış genç kızın günleri sıradan geçiyordu ta ki o kitabı alana dek; KIRLANGIÇ KAFE Kitabı okudukça erkek karakterin aşkına hayran olan Ayça bu karakterin sevdiği kişi olabilmeyi binlerce defa diledi. Ancak kitabı bitiremeden bu dileğinin gerçekleşeceğini bilemezdi. Kendisini birinci bölümde bulan Ayça için üstesinden gelmesi gereken pek çok şey vardı ama büyük bir probleme sahipti; Kitap uyandığında aniden ortadan kaybolmuştu ve kitabın yarısını okuyamadan içine girmişti. Ve bu kitabın yazarı sonraki hamlesinin asla tahmin edilememesiyle biliniyordu.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • RUHUMUN İZİ 🥀
  • Düşesin Uyanışı
  • KAHRAMAN OLMAK İSTEMİYORUM!
  • Kırmızı Taşlı Yüzük
  • Aşk-ı Muhal (Fatih Sultan Mehmet)
  • Romanın Kötü Kadını Oldum
  • Okuduğum Romanın İçindeyim
  • Romandaki Kötü Kadın Oldum!
  • Son Sınıf
  • Bir Cadının Bedeninde Uyandım
  • TANRILARIN AŞKI
  • Kurt Peşinde
  • ASOSA (KİTAP OLDU)
  • Çılgın Prenses
  • Ejderhanın Gözleri
  • Ölü Kralın Laneti
  • Melezin Gölgesi
  • İçimdeki Canavar (TAMAMLANDI)
  • SEÇKİN KRALİÇE
  • kraliyet vampirleri 1

Kalmak istedim, hep yanında kalmak istedim. Gözlerinde kalmak, yüreğinde kalmak, sol yanında, ömründe kalayım istedim. Gitmem için onca bahanem varken, kalmak için sebepler yarattım kendime. Hep kaldım, varlığında da kaldım yokluğundada. Zaman dedim, olur dedim, gelir dedim. Bir tek sözün, bir cümlen yeterdi bir ömür beklemeye. Gelmedi... Olsun dedim, sessizdir anlatamaz, zaman dedim. Her defasında canım biraz daha yandı, biraz daha büyüdü içimdeki "sen" yaram. Senden habersiz ağlayıp, sana gülüşlerim, sana kırılıp kendime küsüşlerim şahittir. Seni sessizce sabırla sevişime senin dışında herkes şahittir, en başında ise Allah şahit. Sonra ne gördüm biliyor musun? Benden esirgediğin sözleri başkalarına kurabildiğini gördüm. Bana ördüğün duvarlarını başkasının yıkabildiğini gördüm. Benden sakladığın yüreğini başkasına açabildiğini gördüm. Asıl mevzu, beni sevmediğini gördüm. Kalk dedim, önce gururunu sonra kendini topla yerden ve git dedim kendime. İçimde belki de hiç geçmeyecek olan bir yarayla gittim senden. Kendi yolumu bulmaya gittim. Bir daha görmeyeceksin beni, duymayacaksın sana dilsiz sesimi. Buğulu gözlerim dalmayacak artık gözlerine. Ben olmayacağım artık hayatında. Herhangi bir keşken, bir pişmanlığın olur mu sonrasında bilmem. Biz olabilirmiydik onu da bilmem. Ama "keşke" yaşayarak öğrenseydik... Ben en uzaklarda her zaman duama katacağım seni. İyilik, güzellik ve sevgi dileyeceğim sana ömrüm yettiğince. Ve sen hayatta hiçbir zaman "beni hiç çok sevmediler" demeyeceksin.. Çünkü ben seni çok sevdim...

More details
WpActionLinkContent Guidelines