ABYRON

Abyron, bir zamanlar ölümlü bir filozof ve ressamdı.
Geceleri tuvaline ay ışığını işler, sabaha kadar karanlığın ruhunu arardı.
Bir gece, çizdiği portre ona geri baktı.
O günden sonra, her fırça darbesi bir lanet, her kelimesi bir ölüm oldu.
Artık sadece kanla yazıyor.
Ve sadece sessizlik onu dinliyor.

Doğduğu gece, ay kanla yıkanmıştı.
Abyron, bir zamanlar ölümlü bir şairdi; kelimeleriyle kalpleri titretir, dizeleriyle ruhları sarardı. Ama bir gece, yazdığı bir şiir onu sonsuzluğa çağırdı.
Artık her dizesi bir lanet, her bakışı bir ölüm.
Gözleri beyaz, çünkü artık hiçbir şey görmüyor; sadece hissediyor.
Ve hissettiği tek şey: açlık.