İsimsiz Hikayem

İsimsiz Hikayem

merveshahrukh18

Membaca 388
Vote 39
Bab 4

Bersambung

Publikasi terakhir Sab, Okt 10, 2015

Herkesin hikayesinin konuları farklıdır. Kimisine 'aşk' dersiniz, kimilerine 'dram'. Hatta 'aksiyon' bile diyebiliriz bazılarına... Peki ya benimki? Hiçbiri.. Benim hikayem bambaşka.. Benim hikayem 'İsimsiz'.. Bu hikayenin ne adını ne de sonraki bölümlerinde ne olacağıını bilmiyorum.. Tek bildiğim Çılgın kızımız DEFNE, sempatik kuzeni Rüzgar ve birisi.. Arkadaşlar ilk hikayem. Yanlışlarım olur, kusura bakmayın. Okuyan herkese şimdiden teşekkürler

Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang

Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.

anda mungkin juga menyukai

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.