We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Crushes

Crushes

  • WpView
    Reads 67
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 8
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jul 18, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
Alam mo yung feeling na kapag malapit ka kay crush ay di mo na lang alam ang gagawin mo? Yung tipong matataranta ka kapag alam mong magkakasalubong kayo habang naglalakad? Tapos yung busit mo pang puso na ang ingay at parang nangangarera na ng kabayo sa bilis ng tibok? Ganun kasi nararamdaman ko kapag nakakasalubong ko si crush. Paano kapag nalaman na niyang may gusto ka sa kanya? Lalayo ba siya sayo o papa-asahin ka niya? Mararanasahan lahat yan ni Tiffany Manalang dito sa istoryang ito. Pinalitan ko lang name ko. Actually ako talaga ang nakaranas ng mga kilig moments at iyakan moments NA mangyayari pagkatapos kong mag-assume na akala ko ay gusto din ako ng crush ko. Assumera ako eh TT_TT Paasa kasi si crush -__- Ewan KUNG paasa nga siya o ASSUMERA lang ako. XD
All Rights Reserved
#892
friends
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • I'm Inlove With Mr. Trashtalker
  • My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • Should I Accept Him Again? [Completed]
  • My Rebound Guy
  • BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
  • Season 1: Great Pretender
  • Babaeng Kakaiba  || Completed |

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

More details
WpActionLinkContent Guidelines