Sessizlik hiç bu kadar ağır gelmezdi bedenime
Yolculuk ilk kez bu kadar zor geldi yüreğime
Sadece bir kaç mısra bırakırken arkamda
Hissetmeden konuşmadan tatmadan yürüdüm bu kaldırımlarda
Sabaha uyanmak değil artık derdim
Gecelerde yok oluşuma şahit oldu gözlerim
Kimsesizlik hiç bu kadar acıtmadı canımı
Yoklukta değil varlıkta bıraktım bir yanımı
Öksürüklerle nefes alırken bile incinmeyen boğazım
Şimdi kupkuru kaldı yanıyor gönül mihrabım
Kalk be güzel insan bir yol daha göster bana
Son bir defa da tut elimi arşa kaldır artık yetti bu cana
Hissederken ölümü şakaklarımda başlayan sızıda
Bir Allah kelamı aldı artık kalp kapılarında
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Sen bana böyle bakarken,
Senden nefret etmem mümkün mü?
Ben seni böyle severken,
Benden gitmen mümkün mü?
Peki ya ,senin gözlerin
Benimde kalbim yalancıysa?
Kim kaybeder?
Ya da ne kazandık şimdi?