LOVE SCRIPT :Take One
- Reads 762
- Votes 45
- Parts 41
Tagslovestory
Prologue
Malakas ang sigaw na gumecho sa maliit na film set ng mga estudyante.
Hingal na hingal si Mika Dela Cruz habang nakatayo sa gilid, hawak ang script na parang tatlong beses nang nilamukos sa kaba. Pinapawisan siya kahit malamig ang aircon sa loob ng studio.
"Assistant! Ano bang ginagawa mo?!" malamig na tinig ang umalingawngaw.
Lumingon siya. At ayun-doon sa harap, nakatingin sa kanya si Adrian Velasco. Naka-itim na hoodie pa rin, seryoso ang tingin, parang wala nang mas tataas pa sa standards niya.
Si Adrian.
Ang stone-faced na campus director.
At ang lalaking... ayaw niyang makita, pero siya ring dahilan kung bakit nanlalamig ang kamay at puso niya.
"Bakit ang script nasa sahig na naman?" malamig nitong tanong.
Napayuko si Mika at pinulot ang papel.
"S-sorry! Nahulog lang kasi-"
"Lagi ka na lang may sorry," singhal ni Adrian. Tapos biglang huminga nang malalim, umiwas ng tingin, at pinilit pigilan ang ngiti. "Pero..."
Nagtagal ang tingin nila sa isa't isa. Saglit na katahimikan. Tila ba kahit ang crew ay naghintay sa susunod na mangyayari.
"Bakit ba kasi siya? Bakit sa lahat ng tao, siya pa?" bulong ni Mika sa isip.
Hindi niya alam kung paano nangyari.
Isang simpleng pagkakamali lang noon-isang maling abot ng papel. At ngayon, heto siya: assistant ng pinakasupladong director sa buong campus.
At sa hindi inaasahan, unti-unting nagsusulat sila ng script na hindi nila alam na magiging kanila.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Games of Life (Ferreira Series#1) (gxg)
Narinig ko nalang yung mabibigat na tunog ng takong ng sapatos na papalapit na alam kong kay Eia yon. Pinaharap niya sa kaniya si Avery at sinampal. "W-why did you fvckng kissed her?!". Kitang kita sa mata niya yung sakit na hindi ko kayang makita kaya umiwas na'ko. Halos lumabas na yung ugat niya sa leeg dahil sa pagkakasigaw at frustration na nararamdaman. "I have rights, because she's my fvckng girlfriend! What's your problem? Why did you slap me? Anong karapatan mo?!." Sunod-sunod na tanong niya pabalik kay Eia. "What do you mean she's your girlfriend? Matagal na kayong hiwalay for fucksake! Right, Love?." Naghihintay siya ng sasabihin ko pero nanatili lang akong nakayuko. "L-love? Diba? Tumingin ka sa a-akin". Hinawakan niya yung pisngi ko para iharap sa kaniya pero tinulak siya ni Avery. Hindi naka lagpas sa'kin yung disappointment sa mga mata niya. Kitang kita ko yung sunod sunod na pag bagsak ng mga luha niya. Ang sakit makitang umiiyak siya dahil masayahin siyang tao e. Kung pwede ko lang sabunutan si Avery dahil sa ginawa niyang pag tulak kay Eia ay ginawa ko na, kaso masisira yung plano ko. "Don't ever touch my girlfriend again." Diniinan niya pa yung word na girlfriend kaya yung kaninang sakit na nararamdaman ni Eia ay napalitan ng galit. Gusto kong masuka dahil sa pagsabi niya ng girlfriend niya ako, but this is not the right time for that. Mamaya nalang pag pasok ko sa loob ng campus. Didiretso kaagad ako sa cr na makikita ko. it's for you to find out. gxgComplete
TITLE: SHE SUCKS AT LOVE PROLOGUE
TITLE: SHE SUCKS AT LOVE PROLOGUE "Ladies and gentlemen we have just landed Philippine airlines, welcome you to manila the time now for you convenience is exactly 3:20 in the afternoon. For your safety and the safety of those around you, please remain seated with your seatbelt fastened and keep the aisle(s) clear until we are parked at the gate. The Captain will then turn off the Fastened seatbelt, sign indicating it is safe to stand. Please use caution when opening the overhead compartments and removing items, since articles may have shifted during flight." Landing Announcement Paglabas ko ng airport sumalubong sa'kin ang ibat ibang mukha ng tao masaya silang nakangiti habang sinasalubong ang mga mahal nila sa buhay. It's been 5 years since umalis ako dito sa pilipinas, ang tagal na din Sana sa paglipas ng panahon ay tuluyan na rin mawala ang sakit ng kahapon. Next day is a Friday, naisipan ko maglakad-lakad sa labas since wala naman akong ginagawa, dahil maaga pa pumunta ako sa cafeteria. "Just once capuccino, 50% sugar" I looked at my phone habang hinihintay ang coffee "One capuccino please." Isang pamilyar na boses ang kumuha ng atensyon ko I immediately looked at her, hindi siya nakatingin sa akin. Hindi ba niya ako nakita? O ayaw lang niya ako tignan? Well I don't care. "Your coffee ma'am." "Keep the change" I said smiling "Thankyou ma'am ang bait ninyo naman po" Tumango lang ako at akmang tatalikod na sana ng narinig ko nag salita iyong babae sa tabi ko. "She's kind, but she's fake." She's said before leaving Napatulala ako at hindi makapaniwala sa narinig ko sino siya para sabihan ako ng ganon? How dare she is.Complete
TITLE: WITH YOU IN MY PERFECT WORLD
CHAPTER 1 CONTINUATION "WITH YOU IN MY PERFECT WORLD" Hi' FREEN nga pala 25 yrs old soon to be doctora, taga manila din kami pro malayo² din ang byahe papuntang city, malayo² din kasi ung bayan namin kung baga 2 to 3 hrs ang byahe papuntang city. 3 kming magkakapatid pero namatay yung kuya namin because of accident, naaksidente kasi yung bus na sinasakyan nina kuya papuntang ibang lugar for tour guide, isang architect kasi Si kuya kaya kung saan² sila pumupunta para tignan ang mga magagandang desenyo nag lugar na pinupuntahan nila Kaya ayun died in arrival si kuya noon d na siya nka abot sa hospital🥺 miss na miss kona din Si kuya sobra siya kasi ang isa sa mga sumusuporta sakin and siya din ang taga pagtangol ko Kay lolo, he's my hero imiss him so much 🥺 kung andito lng sana siya di magiging ganito ang buhay ko, napaka higpit kasi masyado ni lolo saakin, halos wala na akong freedom sa sarili Kong buhay, lahat na lang pinakikialaman ni lolo, siya lahat ang nag dedesisyon sa buhay ko maging Kay mama at ateh Nicole, napaka strict niya and napaka perfectionist masyado ni lolo kaya eto kmi ngayon sunudsunuran na lamang, maging Si mama walang magawa Kay lolo, sunudsunuran na lamang kahit labag na sa kalooban ni mama sumusunod parin sa mga kagustuhan ni lolo tsk! While my dad is died because of brain tumor matagal na panahon nadin yung pag kamatay ni dad and its been 11 yrs na din nung iniwan niya kmi, and imiss him too hays! Wala na Si dad wala pa Si kuya, Si mom naman andyan pro sunudsunuran parin Kay lolo hays! Buhay nato kung pwede lng ako nalang ung namatay papayag pako kesa sa ganitong buhay, buhay ka naman pero wala kang kalayaan sa sarili mo, Freen zue cwente-bela Becky crystal gomez Tanya gomez Irin cruz Bill-vince leem Nam than Seng leem Nicole cwente-bela Saint cwente-bela Kade kimni Nop alkantara Kirk wilsonComplete
Paris: A night to remember
"A-Ahmmm, I-I just want to say sorry last Friday..", titig nito sakin, matangkad ito sakin ng isang dangkal kaya nakatingala ako sa kanya. Ang pungay ng mga mata nya na parang inaantok lage. "It's okay. If it weren't for you baka nagahasa na ko nang wala sa oras. And-", 'What are you saying. Nagahasa Karin naman nung siya yung kasama mo. Nakatitig lang ito sakin at ngumiti. "S-sorry.." "It's fine, it's just sex.", umiwas ako ng tingin. Feeling ko kita niya ang pamumula ng mga pisngi ko. "Is that all it was?" kita ko ang hinanakit sa mga mata niya. "Yeah, no big deal." I said looking at my hand that she's still holding. "But it's a big deal for me." nakatitig ito sa aking na nais makita ang magiging reaksyon ko. "Forget it." pag iwas ko rito at tumalikod ako patungo sa kwarto. I entered the room when I noticed na nasundan na pala nya ako sa loob. Sa pagkagulat ko dito ay napaatras naman ako at napahawak sa bandang puso ko, "G-god, ginulat mo ko!" She smirked and said, "Are you a coffee lover? Masyado ka magugulatin." humakbang pa ito palapit sa akin habang ang mga kamay ay nasa bulsa na jeans nito. Umiwas akong muli tsaka itinaboy ito, "Get out! You're invading my privacy, Rielle." paatras kong sabi sa kanya. She stopped and nagtaas ang kaliwang kilay nito, "Oh come on, Lexa... Invading privacy or ensuring unforgettable memories? I remember a time when this room's a lot more welcoming. Don't worry, I won't spill the secrets of that legendary Friday!", binasa pa nito ang pang ibabang labi nito ng dila nito na wari mo'y nang-aakit. Kahit di nito aminin ay may epekto ang nainom nitong alak sa bar kaya ito ganito. Kaunti daw ang nainom. Tse. 'But damn! why is she so sexy!' "Fine! What is it that you want from me?!" pag-iwas ko ng tingin, it feels like I'm gonna melt the way she looks at me. "What if I don't want to forget?", she steps closer...Complete
Cupid Lies
PROLOGUE Maraming naniniwala kay Kupido. Si Kupido na tagapana daw ng dalawang tao na nararapat makaramdam ng magic sa isa't-isa. Ang nga naniniwala sa kanya ay yung mga tagapagtaguyod ng forever at ng pag-ibig na sa wattpad mo lamang mahahanap. Yung mga tipong, nagkagusto si Bad Boy kay Nerd o yung nabubully pala ang pinakamayamang estudyante sa paaralan. Mga kathang-isip na patuloy na pinapaasang mabuti ang mga desperadong makahanap ng tunay na pag-ibig. Sa aking palagay ay walang ganon. Para sa akin, si Kupido ay nabuo lamang ng sa gayon ay may representative ang mga hopeless romantic. Isa lamang siyang karakter sa ating imahinasyon na patuloy tayong paaasahin. Ang bawat matipuhan nyang panain ay may mga pagdadaanang pagsubok. Hanggang sa may masaktan na. Ang unang sumuko ang talunan. Kaya kapag pinaniwala ka ni Kupido na Love is Freedon from Hate and Sorrow, magisip-isip ka na. Kasi malay mo diba, baka naman nagsisinungaling sya. AN: Project namin to na naisipan ko lang i-share.Complete
THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY
"THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY" Sa isang kilalang unibersidad na matagal nang naitatag, may isang lugar na bihirang napapansin-ang ikalawang palapag ng pinakamatandang gusali sa campus. Sa araw, isa lamang itong tahimik at lumaing bahagi ng paaralan, pero sa gabi... ibang kwento na ang umiiral. Matagal nang usap-usapan ng mga estudyante at guro ang mga kababalaghang nangyayari roon. May mga nawawalang tunog ng yapak kahit walang taong naroon, mga bintanang biglang bumubukas kahit walang hangin, at mga ilaw na nagkikislapan kahit patay na ang kuryente. Ngunit ang mas nakakakilabot-may mga estudyanteng umakyat doon at hindi na muling nakita. Ang iba nama'y bumaba na may basang-uniform kahit walang ulan, namumutla, at tulala-parang may nakita silang hindi kayang ipaliwanag. Pinagbabawal na ang pag-akyat sa ikalawang palapag, ngunit sa bawat henerasyon, may mga matitigas ang ulo-o sadyang curious-na sumusubok tuklasin ang misteryo. Ang hindi nila alam, ang lugar na iyon ay hindi basta lumang silid... ito ay isang bitag. Isang lugar kung saan naiipon ang matinding emosyon ng mga kaluluwang hindi matahimik-mga nawalan ng buhay, ng pag-asa, at ng pangarap sa mismong pader ng unibersidad na ito. At ngayong muli, isang bagong grupo ng estudyante ang napapadpad malapit sa katotohanan. Sa paglalakad nila papunta sa ikalawang palapag, mararamdaman nila ang malamig na hangin, ang biglang pagbagsak ng katahimikan, at ang mga matang hindi nila nakikita-pero ramdam na ramdam. Ito ang kwento ng mga lihim na hindi kayang tuldukan, ng katotohanang gustong itago, at ng isang lugar na dapat sana'y iniwan na sa lumipas na panahon. Ito ang The Story of the Second Floor of the University.
The Spica
Spica, two star lovers na hindi mapaghihiwalay kahit sa anong anggulong tignan. Ganoon kapait ang nakaraan ni Ayame at Marco na naglapit sa kanila. Her being a shut-in. Him looking for vengence. "I meet a woman." Marahang wika nito kay Rafael na pinapanood ang pagupo niya sa tabi. "Bakit hindi si Nash ang tinawagan mo." Saba yang paglagok ng iniinom niya. "Mas mainam ka sa ganitong usapan." "Magkano ang per hour ko?"Rafael ask as he grin devilishly. "Infinite bottle of bear ngayong gabi." At kanyang itinaas ang hawak na beer upang makipag cheers sa kaibigan. "What's the issue?" muling tanong ni Rafael. "Romeo and Julliet." "Fuck!" Napamura si Rafael. "My only love, sprung from my only hate.." panghihiram ni Rafael sa naalalang linya sa sikat na isinulat ni William Shakesphere na merong pagtawa. "Kailan mo nalaman?" "From the beginning bago ko siya nakilala." Tugon ni Marco, bahagyang tinitigan siya ni Rafael. There is pain, hate ang a glimps of light sa mga mata nito. "She's changing me." Tumawa ng malakas si Rafael, "That is good news to celebrate." Pangaalaska niya sa kaibigan. "Damn you!" Malungkot niyang buwelta. "How could I be a man to a woman who reminds me my torturer at ang taong gumahasa sa... sa akin... at sa kapatid ko." Paliwanag ni Marco kasabay ang pagpikit niya ng kayang mga mata sa sakit ng nakaraan. "Her smile is my nightmare."Complete
The Mysterious Secret of St. Madrigal University
St. Madrigal University. Isang sikat na unibersidad na hindi mo aakalaing may misteryosong sikreto. Sa ganda nito hindi mo lubos aakalaing may isang sikretong bumabalot rito na dadalin mo hanggang kamatayan, isang sikretong mahirap takasan at limutin. Paano mo nga naman lilimutin ang isang lihim na kayang baguhin ang buong buhay mo. Handa ka na bang tuklasin ang sikreto ng eskwelahang ito? PROLOGUE... "Nalilito na ko!! Gusto ko ng isang matinong sagot .. s-sino ba talaga?! sino ba talaga ang killer???" Sabi niya habang maluha-luhang nakasalampak sa sahig. Tinignan lang sya ng kausap na may seryosong muka at nag salita ito. "Gusto mong malinawan? Sige." Sagot naman nito. Unti-unti itong lumapit sa kanya at may inilagay ito sa kanyang kamay. "Panuorin mo yan kung gusto mo nang malaman ang lahat. Siguraduhin mo lang na talagang handa ka na." Sabi nito bago tuluyang umalis at iwanan sya. Tiningnan niya ang hawak na video camera na may nalilitong muka. Hindi lahat ng katiwa-tiwala ay maari mong pagkatiwalaan. Hindi lahat ng taong mukang inosente ay walang sala. Hindi lahat ng taong nakakasama mo ay kilala mo na. Mag-ingat ka, dahil hindi lahat sila pwedeng pwede mong asahan. Maging ang sarili ay mahirap masabing lubos mong kilala.Complete
Narinig ko nalang yung mabibigat na tunog ng takong ng sapatos na papalapit na alam kong kay Eia yon. Pinaharap niya sa kaniya si Avery at sinampal. "W-why did you fvckng kissed her?!". Kitang kita sa mata niya yung sakit na hindi ko kayang makita kaya umiwas na'ko. Halos lumabas na yung ugat niya sa leeg dahil sa pagkakasigaw at frustration na nararamdaman. "I have rights, because she's my fvckng girlfriend! What's your problem? Why did you slap me? Anong karapatan mo?!." Sunod-sunod na tanong niya pabalik kay Eia. "What do you mean she's your girlfriend? Matagal na kayong hiwalay for fucksake! Right, Love?." Naghihintay siya ng sasabihin ko pero nanatili lang akong nakayuko. "L-love? Diba? Tumingin ka sa a-akin". Hinawakan niya yung pisngi ko para iharap sa kaniya pero tinulak siya ni Avery. Hindi naka lagpas sa'kin yung disappointment sa mga mata niya. Kitang kita ko yung sunod sunod na pag bagsak ng mga luha niya. Ang sakit makitang umiiyak siya dahil masayahin siyang tao e. Kung pwede ko lang sabunutan si Avery dahil sa ginawa niyang pag tulak kay Eia ay ginawa ko na, kaso masisira yung plano ko. "Don't ever touch my girlfriend again." Diniinan niya pa yung word na girlfriend kaya yung kaninang sakit na nararamdaman ni Eia ay napalitan ng galit. Gusto kong masuka dahil sa pagsabi niya ng girlfriend niya ako, but this is not the right time for that. Mamaya nalang pag pasok ko sa loob ng campus. Didiretso kaagad ako sa cr na makikita ko. it's for you to find out. gxg
More detailsContent Guidelines