YARALI ADALET
- Reads 18,863
- Votes 1,436
- Parts 31
Ongoing
Last published Fri, Jul 3, 2026
Dileklerin gerçekleşme gibi bir huyu yoktu, bilirdim. Ancak ilk defa geri teptine şahit oluyordum.
All Rights Reserved
#28
çete
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
PSİKOZ
Çemberine aldığı bütün varlıkları savunmasız bırakan ateş, Çizgiden taşmadan yangınını göğsünde tutar. Bal sarısı kıvılcımlarını okyanusa vurduğu semadaki güneş, Gölgesindeki ormanın yansımasını dumanıyla yutar. Yasaklar ve sınırlar, bir ateş çemberinin içine alınmış gibi hissettirmişti adama. Dışına çıksa yanardı, cayır cayır... Ama sorun etmezdi. O çizgisinden çıkmaması gereken bir hekimdi fakat kontrol etme gücü kalbi üzerinde hükümsüzdü. Bir hasta... tedavi için kapıyı çaldığında, aslında kendi aklını değil; ruhunu teslim eder. Kapısı çalınan bu odada sözcükler silahtan delici, sessizlik bir işkenceydi, güven ise bir yanılgı... İyileşme vaadiyle başlayan yolculuk, akıl ve paranoya arasında incecik bir çizgide ilerler. Bir hasta, doktorunun onu iyileştirmesini umarken... Belki de doktoru kendinden beter hale getirir. Çünkü iyileştirdiğiniz herkes bir gün sizi hasta eder.
AİLE APARTMANI
Her şey; aslında bütün aile fertlerinin yapmak isteyip de yapamadığı, ailenin küçük oğlu Murat ve eşi Nalan'ın isyanıyla aile apartmanını terkedip, onların boşalttığı daireye yeni bir kiracının gelmesiyle başladı. Minel ve Kaan'ın sıcacık hikayesini okumaya hazır olun. İyi okumalar ♥♥♥ [TAMAMLANDI]Complete
ADIMI SEN KOY
"Öldürürse soğuk öldürür." Soğuk rüzgar, onu öldürmek ister gibi esiyordu. Öleceğine inanmış, bunu sessizce kabul etmişti. Bir itirazı yoktu, yaşaması için hiçbir sebebi kalmamıştı zaten. O asker onu bulana kadar, öyle sanıyordu. "Ama hâlâ nefes alıyorsan, yaşamak için bir sebebim yok diyemezsin. Vatan var, bizim vatanımız." 18 yaşındayken evini terk edip İstanbul'a gelen genç kızın, yaşamak için bir sebebi olmadığı gibi, yaşamaya yetecek gücü de yoktu. İhtiyacı olduğunu bile bilmediği tek şey, ona neden yaşaması gerektiğini gösterecek birisiydi. 23 yaşındaki Teğmen, bu kıza yaşamın en kutsal amacını gösterebilecek tek kişiydi. Bunu yaptı da. Kıza doğru yolu gösterdi ama sonra ikisinin bir zamanı olmadı. Araya bir ölüm, bir de yıllar girdi. On yıl sonra yeniden karşılaştıklarında ise istihbaratçı kızın başına yaslı bir namlu vardı ve Yüzbaşı rütbesine erişen adam, bir kez daha onu ölümün pençeleri arasından kurtaracaktı.
Küllerinden doğanlar
KÜLLERDEN DOĞANLAR Bazıları çocukken ölür. Sadece nefes almaya devam eder. Leyra Ilgaz, karanlığın içinde büyüdü. Küçük bir kızken gözlerinin önünde yıkılan bir hayat... Susturulan bir çocukluk... Ve küllerinden doğmaya mecbur bırakılan bir kadın. Karan Aksoy'un dünyasında ise merhamet zayıflıktı. Üç kurşunla kaybettiği bir baba, Terk eden bir anne, Ve yeraltının kanla yazılan kuralları... Biri geçmişinden kaçıyor. Diğeri geçmişini gömüyor. Ama bazı yaralar kaderi birbirine bağlar. Küllerinden gelenler yanmayı iyi bilir. Ve en tehlikelisi... Bir daha asla yanmazlar.
Kıyıya Vurulmuş Ruhlar
"İnsan bazen bir cümle olur... Kiminin ağzında hakaret kiminin kaleminde şiir. Ben yıllardır başkalarının hikâyelerinde kırılan bir sözdüm sadece... Ama artık kendi hikâyemi yazıyorum. Yasemin, büyük şehrin yorgun enkazından, yalnızlıktan, suskun çığlıklardan kaçtı. Küçük bir sahil kasabasında bir bavulun içine sığdırdığı geçmişiyle yeni bir sayfa açmayı planlıyor. Fakat bazı yükler, hiçbir bavula sığmaz. kalbe gömülür... Kırıldığı yerden yeşerebilecek mi? Yoksa deniz kenarına vuran her ruh gibi dalgalar onu da yutacak mı?" Bu kırıldığın yerden filizlenmeye cesaret etmenin hikâyesi. Eğer bir kez bile "Artık dayanamıyorum" dediysen bu kitap sana yazıldı.
Geçmiş Mi Gelecek Mi
Çıtır çerez , sıkmayan , düşündürmeyen bir kitaptır
YARANIN İZİ
Bir mermi bir canı alabilir. Bir ateş bir nefesi kesebilir. Bir su bir insanı boğabilir. Ama herşeye rağmen, her acıya, gözyaşına ve zorluğa rağmen pes etmeyen bedenler vardı bu ülkede, bu topraklarda... Yıllarca vatanını, milletini koruyan binlerce Mehmetçik vardı . Her acıya rağmen pes etmeyen binlerce Mehmetçik... Belkide onlarda şehitler arasına girecekti . Belkide onlarında acıları, göz yaşları ve yaşayacağı zorluklar olacaktı... Ama asla pes olmacaktı . Olamazdı... *** ( Kitapta şiddet, kan ve çokça yerde küfürler olacaktır )
Çalınan Renkler
İclal Özden ve Betül Çetintaş o gün müzeye vakit geçirmek , sergiledikleri tablo için girmişti. Ne bir tablo arıyordu ne de bir hikâye. Duvarlarda asılı duran resimler onun için yalnızca renk ve şekilden ibaretti. Ta ki bir salonun ortasında, adı bile olmayan bir tablonun karşısında durana kadar. Aynı gece müzeye giren hırsız, İclal'in bilmediği bir şeyi biliyordu. Çalınacak olan sadece bir eser değildi; o tabloyla birlikte saklanmış, zamanla örtülmüş bir gerçek de yerinden sökülecekti. İclal ve Betül farkında olmadan bu sessiz suçun tam ortasında kalacaktı. Çalınan Renkler, tesadüflerin kaderle karıştığı, sanatın suskunluğunda gizlenen sırları ve bir insanın kendi hayatında hiç seçmediği bir rolün içine nasıl sürüklendiğini anlatıyor. Bir müze gecesi, bir hırsız ve hiçbir şeyle ilgisi olmadığını düşünen bir kadın... Ama bazı hikâyelerde, ilgisiz olmak mümkün değildir.
ÖFKE ÇİÇEĞİ
Bütün dünyanın aradığı katil ansızın hayatınıza girerse sizi soldurmasına izin verir miydiniz? Yoksa bütün yapraklarınız onun için mi açardı? ❝Zafer her zaman en güçlü olana ait değildir. Bazen en acımasız olan kazanır. Kanla yazılmış bir kaderi var, ruhundan söküp atamayacağı bir miras. O, şeytanın bile tereddüt ettiği yolda yürüdü. Ve sen, bu fırtınanın tam ortasındasın.❞ Hayatı her zaman soluk bir çiçek gibi olup, kendinden çok başkalarını düşünenlere...
Nefretten Doğan Aşk
Kandan korkan biri katil olabilir mi? Ben olmuştum. Kandan dahi korkardım oysa... Allah'a yalvardım canımı alması için. İlk kez o silahı elime aldığımda yalvardım Allah'a canımı alması için. Bedenen almadı belki ama ruhen benimde yerde can çekişen adamdan bir farkım kalmamıştı. Yaşarken de ölebilirmiş bir insan babam bana bunu öğretmişti... Çok eziyetler çektim o kan kokusunun her gece tenime sinmemesi için, türlü türlü şiddetlere maruz kaldım, kaç gece karanlık mahsenlere atıldım... Soğuk duvarlara sığındım kor ateş gibi yanan bedenim için, ama vazgeçtim. Direnişlerimin hepsi boşa çıkığında vazgeçtim. Yaşamak istemeyen biri ölmekten korkar mıydı? . . . Ağır bir konu gibi gözükebilir fakat kitaba başlayınca çok akıcı bir konu olduğunu anlayabilirsiniz. Ben yazarken çok ağladım, kendimi Deniz gibi his ettim. Umarım sizlerde o duyguları aktarabilmişimdir:) Kitapta argo kelimeler mevcuttur. Vote yapıyorum🤗 Kitap şuan düzenleniyor, çok eski bir zamanda yazdığım için çoğu yerini unuttum, o sebepten dolayı daha iyi bir konuma getirilmek için düzenleniyor.
Çemberine aldığı bütün varlıkları savunmasız bırakan ateş, Çizgiden taşmadan yangınını göğsünde tutar. Bal sarısı kıvılcımlarını okyanusa vurduğu semadaki güneş, Gölgesindeki ormanın yansımasını dumanıyla yutar. Yasaklar ve sınırlar, bir ateş çemberinin içine alınmış gibi hissettirmişti adama. Dışına çıksa yanardı, cayır cayır... Ama sorun etmezdi. O çizgisinden çıkmaması gereken bir hekimdi fakat kontrol etme gücü kalbi üzerinde hükümsüzdü. Bir hasta... tedavi için kapıyı çaldığında, aslında kendi aklını değil; ruhunu teslim eder. Kapısı çalınan bu odada sözcükler silahtan delici, sessizlik bir işkenceydi, güven ise bir yanılgı... İyileşme vaadiyle başlayan yolculuk, akıl ve paranoya arasında incecik bir çizgide ilerler. Bir hasta, doktorunun onu iyileştirmesini umarken... Belki de doktoru kendinden beter hale getirir. Çünkü iyileştirdiğiniz herkes bir gün sizi hasta eder.
More detailsContent Guidelines