Chan uyuyamıyordu ,her zaman ki gibi tavanını kaç saattir izliyordu bilmiyordu. Biraz daha tavanı izlerse deliriceğinden korkarak evden dışarı çıktı. Sokaklar bomboştu sanki tüm dünya uyumuştu saat farkı filan yoktu.Ama o anda bir ses Chan'ı içine çeken bir meleği andıran hüzünlü bir melodi nazik dudaklardan dökülen...
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang