Chan uyuyamıyordu ,her zaman ki gibi tavanını kaç saattir izliyordu bilmiyordu. Biraz daha tavanı izlerse deliriceğinden korkarak evden dışarı çıktı. Sokaklar bomboştu sanki tüm dünya uyumuştu saat farkı filan yoktu.Ama o anda bir ses Chan'ı içine çeken bir meleği andıran hüzünlü bir melodi nazik dudaklardan dökülen...
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.