KARANLIĞIN KOLLARINDA +18

Her köşede pusuda bekleyen korkularım vardı. Sokaklar sessizdi, ama adımlarımın yankısına karışan bir şey daha vardı: Arkamdaki gölge.
Onu hissettiğimde, içimde aynı anda iki duygu çarpışıyordu. Korkmalı mıydım, yoksa güvenmeli mi? Bilmiyordum. Çünkü o gölge, bazen bir tehdit kadar soğuk, bazen de kollarını açmış bir sığınak kadar sıcaktı.

Karanlığın içinde kaybolurken aslında ona daha çok yaklaştığımı fark ettim.
Ve o an anladım, bazı insanlar sözleriyle değil, gölgeleriyle hayatımıza dokunur.
Benim hikâyem de tam olarak orada başladı: Karanlığın Kollarında.