Kaderin İpleri +18
- Reads 2,875
- Votes 1,394
- Parts 8
MatureOngoing
Last published Tue, May 26, 2026
🩸 Aşkın kanla, intikamın kalple sınandığı bir hikâye...
Bir bombalı saldırı... Parçalanan bir aile...
Hayatta kalan tek bağ, bir kız kardeş.
Ali Asaf Alcan, 32 yaşında bordo bereli bir yüzbaşı. Acısını içine gömmüş, emirle değil kalbiyle savaşan bir asker. Tek amacı: ailesini yakan karanlığı aydınlatmak.
Örün Börke, idealist bir avukat. Gücünü adaletten, inancını ise vicdanından alıyor. Bir gün yolları Ali Asaf'la kesişiyor... Fakat bu karşılaşma bir tanışma değil, bir hesaplaşmanın başlangıcı.
Aşk, düşman gibi gelirken...
İntikam, birini korumak için yeniden yazılacaktır.
Ve ikisi de bir gerçeği kabullenmek zorundadır:
Kalp savaşmayı bilmez, ama savaşan bir kalbi durdurmak da kolay değildir.
Ankara'nın sisli sokaklarında, bir askeri üssün gölgesinde,
Adaletin ve kalbin kesiştiği noktada,
İntikamdan Doğan Aşk doğuyor...
Uzak =1. (26.05.2026)
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SİSLİ KIYILARIN LANETİ
"Ölsem üzülür müsün?" "Tanımadığım bir kız için niye üzüleyim," Karadeniz'in dalgaları gibi sert bir hikâye... Karan,babasının ölümünün hesabını sormaya yemin etmiş bir adamdır. Derya ise inatçı ruhuyla,unutulmuş anıları ve saklanan gerçekleri ortaya çıkarmakta kararlıdır. Unutulan anılar ve saklanan sırlar sisli kıyılarda tekrar uyanırken,intikam ile aşk arasındaki çizgi her geçen gün biraz daha silinir. Peki bu kıyılarda intikam mı,yoksa aşk mı galip gelecek?
Ezelden Tutulmuşum Yıldızlarına
Gözlerini kaçırdı. "Biliyorum. Evdeyim zaten. Gördüğün gibi. Zarar veremez." Kaşlarını çattı birden gözleri bana dönerken. "Hem sen niye bu kadar tepki verdin?" Bakışlarımı kaçırdım. "Çünkü senin için endişelendim." Kaşlarını kaldırdı. "Bunu biliyorum ama bu biraz fazla değ-" Sözünü keserek konuştum. Ağzımdan çıkanlardan sonra artık çok geçti. Yıldız gözlerine bakarken, "Çünkü seni seviyorum anladın mı? Çok seviyorum. Seni görünce kalbim yerinden çıkacak gibi oluyor. Yıldız gözlerin beni kendine esir ediyor." dedim. Titrek bir nefes verdim. "Seni kalbimde senden bile saklarken, yıllar gelmeni bekledim. Allah'a tevekkül ettim. Hayırlısıyla kavuştur diye dua ettim." Yeşil gözleri şaşkınlıkla büyüdü. "S-sen ne diyorsun Enver?" Gözlerimi kapatıp açtım. "Dur bitireyim de, ondan sonra ne diyeceksen dersin." "Sözlünle seni gördüğüm de," Acıyla yutkundum. Kalbimi işaret ettim. "Şurama birşeyler battı." Başımı salladım burnumu çekerken. "Evet gelmiştin ama farkında olmadan kalbimi de yerle bir etmiştin." Gözleri bendeyken yutkundu. Gözlerim hafifçe dolarken burukça tebessüm ettim. "O gün eve geldiğim de seni unutmam gerektiğini kendime tekrar ettirip durdum. Ama olmadı, unutamadım." Gözlerini kaçırdı. Güldüm acıyla. "Sen yokken seni unutamamışım, varken mi unutacaktım?" Gözlerini tekrar bana çevirirken, "Enver.." dedi yapma dercesine. "Şimdi sözlünden ayrıldın. Senin için üzüldüm ama kalbimde bir yerlerde o aşık Enver sevinmişti umudum var diye." Derin bir nefes aldım. "Aslında söylemeyecektim bugün bunları sana. Ama birden ağzıma kadar gelince tutamadım kendimi. Kusura bakma." "Ne zamandan beri?" Gözlerimi kaçırdım. "Kendimi bildim bileli."
YAN KARAKTER
En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.
TOMİRİS HATUN
Umay Ana "Bak aşağıya Tomiris... Gördüğün uçsuz buçaksız karanlık, sadece toprak değil; o, senin henüz atılmamış çığlığın, henüz akıtılmamış terin ve henüz kurulmamış tahtındır. Göğün hafifliği seni yanıltmasın, gerçek ağırlık aşağıda, o dilsiz bozkırın bağrında saklı." "Neden Ecem? Yıldızların şarkısını dinlemek, güneşin saçlarını taramak varken; neden ayaklarım o soğuk ve sert toprağa mühürlenmek zorunda? Gökyüzünde bir nefes gibiyim..." Umay Ana, Şefkatle kızının saçlarını okşarken, parmak uçlarından küçük ışık hüzmeleri döküldü. "Çünkü gökyüzü sadece izler, Tomiris. Oysa yeryüzü hisseder. Gökte parlayabilirsin ama yerde yanabilirsin. Yanmadan, kül olmadan ve o küllerden yeniden doğmadan 'hükümdar' olamazsın. Ben seni göğün prensesi olarak doğurdum ki, yerin acısını yukarıdan gelen bir bilgelikle dindiresin." Tomiris, "Peki ya gökyüzünü özlersem? Kanatlarımın yerini ağır kaftanlar, tacımın yerini savaş miğferleri aldığında..." "O zaman başını yukarı kaldır. Ben her dolunayda sana bakıyor olacağım. Unutma; kökü derinde olmayan ağacın dalları göğe uzanamaz. Sen yerin hükümdarı olduğunda, göğün yerdeki hükmü olacaksın. Şimdi söyle, tozlu bozkırın sızısını kalbinde hissetmeye hazır mısın?" Tomiris, annesinin elini bıraktı ve ilk kez aşağıya, fırtınaların koptuğu o vahşi dünyaya baktı. Gözlerindeki yıldız parıltısı, yerini çelik gibi soğuk bir kararlılığa bırakmıştı. "Hazırım," dedi sesi titreyerek ama gururla. "Eğer toprak kan istiyorsa damarımdakini, adalet istiyorsa ruhumdakini vermeye gidiyorum." Bozkırın kalbinde, göğün direği sayılan Ötüken'in en yüksek zirvesinde, rüzgâr bile nefesini tutmuştu.
K.A.O.S PROJESİ : YIKIM
⭐Serinin 3. kitabıdır.⭐ Sonunda karşı çıkıp, güçlerini birleştiren ve isyan başlatan taşıyıcılar, her şey son bulunca eskisi gibi hayallerini kurdukları özgür hayatı yaşıyorlardı. Ya da onlar öyle sanıyordu. Her şeyin bir anda alt üst olacağını kimse tahmin edemezdi. Güvenin ihanete, düşmanların dosta ve masumların bir canavara dönüştüğü bu yeni Dünya'da hayatta kalmak için tek çareleri ya savaşacak, ya da sonsuza dek saklanacaklardı. Kapak tasarımı :FjdjehaComplete
《FİNAL》Kehribar Lisesi
İlk on bölüm harici yayında değildir. Bölümlerin kalanını Dream'dan okuyabilirsiniz. "Kalbi atan tek kişi olarak, fazla ses çıkartıyorsun." diyerek gülümsedi Adin, yanına gittiğimde, daha bir kaç saat önce sinirden kuduran o değilmiş gibi. Bense sadece yutkunarak önce ona, sonra etrafa baktım. "Ne oldu? O koca dilini yuttun sanırım?" "Gülümsemene alışık değilim malum." dediğimde daha da genişledi gülümsemesi. "Kan gördüğüm zaman hep mutlu olurum." diyerek eliyle belimden tutup beni kendisine çekti. Görünüşe göre bahsettiği kan benimkiydi. Acaba Dora'nın çığlık atma dediği yer için tam şu an uygun olur muydu? "Çığlık mı? Ama ayıp." Tam kulağımın dibindeydi Adin'in dudakları. "Bunun için daha sonra ödeşebiliriz. Bir kaç saat sonra sen de kan gördüğünde benim kadar mutlu olacaksın çünkü." diye fısıldadiktan sonra kolye benimle bütünleştiğinde hissettiğim acının aynısını hissettim bir anda. Gözlerim kapanmaya başlarken, düşmek üzere olan boynumdan tutup beni yere yatırdı Adin. Daha sonra boynumdan sızan kanın tam altımdaki platformu yavaşça doldurduğunu gördüm. Kanlar platformdaki tek yerde birleştiğinde Adin birkaç adım geri çekildi ve platformda bir ışık patlaması yaşandı. Bu sırada karanlıktan büyük bir maç kazanılmışçasına galibiyetin sevincine benzer sesler yükseldi. Kazanan tam olarak kimdi, henüz bilmiyordum.Complete
![LİLİTH'İN MASASI [Askıya Alındı]](https://img.wattpad.com/cover/410420557-256-k749708.jpg)
İçimde kalan her şey, diyemediklerim, kırıklıklarım, mutluluklarım, arkadaşlarım, aşkım, ben.
More detailsContent Guidelines