MOR MENEKŞE
- Reads 1,248
- Votes 173
- Parts 7
Ongoing
Last published Sun, Jul 5, 2026
#8
şans
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KIRK MEVSİM
"Kimsesiz kaldım. Evsiz kaldım. Ne yapıcağım ben? Kimse istemiyor beni. Ben ne yapıcağım, Alparslan?" Gözlerimi kapattığımda saniyeler içersinde saçlarıma belli belirsiz bir elin temas ettiğini hissettim. Gerçeklik algımı yine yitirdim ama bu sefer hayal de olsa bu hayalin gerçekliğinde kalmak istedim. Alparslan elini omzuma yerleştirdi, saçlarıma küçük küçük temaslar uyguladı. Nefesi saçlarıma değdiğinde dudaklarından dökülen kelimeler bu sefer hayal bile olamayacak kadar sahte geldi. "Benimle evleneceksin." Kulaklarımın yanlış duyduğunu düşündüm. Öyle ki her iki kulağım da onun söylediği iki kelimeyi defalarca kez tekrarladı ve uğuldattı. Bir birine yapışan kipriklerim hızla açıldı. Parmağımın acısını unuttum, ağlayışlarımı durdurdum. Alparslan'ın göğsünden kafamı kaldırdığımda, suratıma yapışan saç tellerim ve kızarmış gözlerimle onun yüzüne baktım. "Ne?" Diye fısıldaya bildim sadece. Gözlerime öyle bir kararlılıkla baktı ki neye uğradığımı şaşırdım. "Ne duyduysan o." Dedi açıklama yapma gereği bile duymadan. "Benimle evlen." Yıllar önce beni severken bana evlenme teklifi ettiği yerde, şimdi benden nefret ederken ikinci kez evlenme teklifi ediyordu. Benimle evlen diyordu. Alparslan Kaleli. Onu terk eden kadına ikinci kez evlenme teklifi ediyordu. 🌊
TUTULMA
Yasaktı. Ben ona yasak mıydım bilmiyorum ama o bana her şeyiyle yasaktı. Kokusu bana yasaktı. Sesi, içinde boğulduğum gözleri bana yasaktı. Bu kadar yasağın içinde yine de tutmuştum ellerinden. Tutmuştu ellerimden. Bizim hikayemiz belki çoğu insana göre imkansızdı. Ama bizim bir hikayemiz var mıydı emin değildim. Emin olduğum tek bir şey vardı. Araz Hakman, Hüma Keskin'in limanıydı. 20.04.2015 - 31.01.2016Complete
❋ KALP ORTAĞIM ❋
Heyecanla başlayan yeni hayat. Yeni umutlar , yeni hayaller... Her istediğini yaptıran kontrol manyağı ve inatçı yer elmasının hikayesi. İyi ve kötünün yolu kesişiyor. Küçük bir anlaşma ile başlıyor herşey. "Kimse bilmeyecek bu anlaşmayı. En yakının bile" dedi soğuk bakışlarla. Sesi son derece sert ve kararlıydı. "Seninle anlaşma falan yapmam." deyip yoluma devam etmek için arkamı dönmek için hamle yaptım. "Sana fikrini soran olmadı" dedi ukala bir tavırla sırıtarak. "Hadi ama gerçekten mi? Bana bu egoist tavırların etki etmez. Yol yakınken başkasını bul" dedim kendimden emin bir tavırla. Karşımda sinirlenmeye başlayan adama alaycı bakışlar atmayı ihmal etmemiştim. "Ben sadece bir kez karar veririm." dedi kesin çıkan kararlı sesiyle. "Bende çok inatçı biriyimdir. İstediğini yapmayacağım" dedim kararlılıkla. "O kadar emin olma yer elması." dedi keyiflenen sesiyle cevap vermeme fırsat vermeden yanımdan uzaklaştı. (Not: Final bölümü kaldırıldı)Complete
Nar Çiçeği
~TAMAMLANDI~ 🌿🌿🌿 Yekta Karam; Onu gördüğü ilk an hayatını değiştireceğinden habersizce onun sevdasını bağlamıştı yüreğine . Kara balçıklara bulanmış kalbinin üzerine ördüğü tuğlaları bile isteye kendi elleriyle yıkmış ve en sonunda asıl huzur'a kavuşmuştu. Ezra Karahan ; Kalbinin çorak topraklarında tekrar açan çiçekleri ilk kez gördüğü bir rüya ile hissetmişti. O kanayan yaralarına merhem , paramparça olmuş hastalıklı kalbine panzehir olmuştu. Şimdi Tevafuk zincirlerine asılı bir hikâye okumaya hazır mısınız? 🌿🌿🌿 15.06.2019 ➡ #1- Din. 🍀 27.06.2019➡ #1- İslam. 🍀 ~~~~~~~~~ İlk Yayımlanma : 20.01.2018 Final:17.07.2019 ~~~~~~~~~ Düzenleme: 09.06.2020 Düzenleme Final:18.10.2022Complete
MÜLZEM (Tamamlandı)
Sizin hiç kanatlarınızı kırıp ellerinize verdiler mi? Yoldular mı tüylerinizi acımasızca. Yüzünüze canınızın acısını umursamadan soğuk soğuk güldüler mi? Sizin, sizin hiç üşümedi mi kalbiniz? Benim üşüdü, annem yerine toprağa dokunduğum gün üşüdü içim. Dışarıda yaz vardı oysa, kimse yorganlara sarılmama anlam veremiyordu. Herkes bana acıyarak bakıyordu, benim gibisiyle dolu bir yere düşmüştüm. Kaç gün ya da kaç hafta bilmiyorum, temmuz sıcağında kazak giyip dolaştım. İçimi ısıtamıyordum, kollarını bana dolayamayan annemin yerini dolduramıyordum. Oysaki o ne güzel sarmalardı beni, kış günü sıcacık olurdum. O gün insanın içi üşüyünce dışının bir fayda veremeyeceğini öğrendim. Ben o gün, beni saran bütün kollardan Rabbimin sınırsız merhametine kucak açtım. Üşüten de, ısıtan da O bildim. Sardım sinemi, yaralı gönlüme dermanı O bildim. Yüreğimdeki yaşları topladım tek tek, kurutacak olanı O bildim. Bilemedim O'ndan gayrı, bilmek istemedim. -Mülzem adıyla yazılmış ilk kurgudur Mülzem: Susturulmuş, sükûta mecbur olmuş . 27.08.20' : Yaralı bir yüreği kalemimin mürekkebi ile buluşturdum. Rabbim yolunda yazmayı nasip etsin...Complete
AŞK ESİN'TİSİ (Tamamlandı)
"Şimdi kim olduğumu öğreneceksin tatlım. Ama siz benim kim olduğumu öğrenmeden önce Alper'in bir bilmece çözmesi gerekiyor." Alper'in dibine iyice girdim. Herkesin duyabilmesi için yüksek sesle konuştum ki buna gerek bile yoktu. Herkes pür dikkat bizi izliyordu. Salonda kimse nefes bile almıyordu! "Evet Alper! Soruyorum iyi dinle." Salondaki kalabalık bana karşılarında deli görmüş gibi bakarken onları takmamaya çalışıp şu anda fazlasıyla şaşkın, ne yapacağını bilemeyen kocama yoğunlaştım. Bunun hesabını ödeyecekti, hem de fazlasıyla! "İzmir'den aldın bir tane İstanbul'a geldin iki tane! Nedir bu?" Alper'in maviliklerini, sinirden alev alev olmuş gözlerimle oyarken yutkunduğunu adem elmasının hareketiyle fark ettim. Gözlerimi yanındaki kıza çevirdim. Nişanlısı olacak kıza! "Ve süren doldu!" derken parmak uçlarımda yükselip, elimi kızın kuş yuvası halinde topuz yapılmış saçlarına götürdüm ve topuzuna butona basar gibi bastım. Kız bana kıpkırmızı olmuş bir suratla bakarken "Gong!" dedim. Kız sinirli bir hareketle saçlarındaki elimi iterken otuz iki diş sırıtıp gözlerimi ilk önce etraftaki kalabalıkta gezdirdim. Daha sonra bana öldürecekmiş gibi bakan kızda... Ve en son Alper'de bakışlarımı sabitledim. "HAMİLEYİM!" #1 bebek = 23.01.2020 #2 gençkurgu = 14.03.2020 #1 genelkurgu= 18.11.2020Complete
NAMÜTENAHİ
"Seni gördüğüm ilk andan beri kalbim isyan edercesine atıyor. İsmini zikrediyor. Bunun adı sevgi mi aşk mı bilmiyorum. Açıkçası ad koymakta istemiyorum. Fakat hissediyorum Nilsu. Bunun ucu bucağı yok. Sana karşı olan hislerimin bir sonu yok" Ben doğru mu duyuyordum. Bu an gerçekten yaşanıyor muydu Alparslan resmen bana duygularını itiraf etmişti Yüzüne baktım. Bana cevap vermemi istercesine bakıyordu. Gergindi. Aynı benim gibi Ne cevap verecektim ki şimdi ben ... Kitapta askerliğin zorluklarından ve asker eşlerinin içindeki endişeyi yansıtmadım arkadaşlar. Bu sadece romantik bir aşk hikayesi. Bunu göze alarak okursanız sevinirim. Peki o halde Nilsu ve Alparslanın hikayesine ortak olmak ister misiniz? Eğer bana ve onlara bu yolda eşlik etmek isterseniz beklerim sizi HOŞ GELDİNİZComplete
Yeni Hayatım (Tamamlandı)
Her şeyi zor başlamıştı. Küçük yaşta annesini kaybetmiş sonrada acıyı yaşayamadan hayatın en zor kısmıyla tanışmıştı. O istediği hayatı yaşayan değil babasının dediğini yapmak zorunda olan kızdı. Artık babasının istediği değil kendi istediği olacaktı. Bunun için harekete geçme zamanıydı. Benim hayatım bekle beni.... Hikayemde bir kızın mücadelesini, kavgasını, üzüntüsünü, mutluluğunu ve aşkını okuyacaksınız. Şimdiden okuyanlara teşekkür ederim. Instagram: meltemkrt09 (Meltem Rüzgarı) 7 Ekim 2016Complete
TADIMLIK AŞK (TAMAMLANDI)
Lanet topuklular yüzünden hiç olmamam gereken yerdeydim. Eymen Korel'in kolları arasında..... Benim uzun zamandır başaramadığımı bu topluluklu ayakkabılar başarabilir miydi? Platonik bir aşkın pençesinde kıvranırken Eymen Korel tarafından fark edilmem benim miladım olacaktı. Her şeyden habersiz başladığım bu aşk oyununda ters giden, hesaba katmadığım, Eymen'e konduramadığım birçok durum, hayat süzgeçinden geçirildi. ''Dilerim birini gerçekten seversin ve benim yaşadıklarımı bire bir yaşarsın. Sevgisini istediğin kişiden umarım karşılık alamazsın. Tadımlık bir aşk olarak yarım kalırsın.'' dediğimde bu cümlenin ağırlığı altında ezildim. Onun sonunu kötü yazmıştım ve en az benim kadar canının yanmasını istemiştim. Bilmiyordum onunla başladığım bu oyunun sonunun bizi nereye götüreceğini. Anlık öfkemle konuştuğum sözlerin onun da vicdanını sızlattığına emindim. Benim aşkımın yarım kalmışlığının acısını ondan çıkartıyordum ve zehirli dilimle çıkartmaya da devam edecektim....... Bu hayatta her şeye sahip bir adam. Yaralanışının üzerine yaşamının, tepetaklak olmasıyla olan değişimi ve uzun zamandır onu seven genç kızın bu aşkın imkânsızlığına kendini inandırmıştı. Onların aşk hayatına şahit olmaya ne dersiniz? YAYIMLANMA TARİHİ: 02.11.2020 FİNAL TARİHİ: 08.01.2021 Bu hikayeyi wattpad dışında başka bir uygulamada okuyorsanız bilgim dışındadır.Orijinali değildir. Çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır. Tüm hakları bana aittir. - wtt2014Complete
ZEVAHİR - #Wattys2017
-Kapalı olman umrumda bile değil.Ve ya nasıl giyindiğin ya da nasıl düşündüğün.. -Şey.. Konuşmama fırsat bile vermedi.Bana bir anda sarılmaya başladı.Onun bu kokusu..beni benden alan.İçime huzur dolduğunu hissettiğim anlardan biri iste..Hep sarilsa bana boyle keşke... -Sen hala anlamadın mı benim kalbimdeki yerini?Sen hala anlamadin mi onlardan farklı olduğunu? Sen benim kalbimin baş köşesine hatta tamamına sahipsin.. Ben seni cok seviyorum küçük cadı..Seninde beni sevdiğini biliyorum çünkü bunu hissediyorum.Dilin söylemese de kalbin bunu söylüyor.Tıpkı suan çok hızlı atan kalbin gibi.. Beni çok iyi tanıyor..hem de çok iyi -Dilin söylemese de olur.Ben biliyorum beni sevdiğini -Seni tüm kalbimle..tüm utangacligimla..tüm kıskanç duygularimla..nefretimle,sefkatimle,askimla,ofkemle seviyorum..Ben seni bütün duygularimla seviyorum.. Şaşkın gözlerle baktı. -Sen ne dedin ? -Söyletme iste birdaha.Seni çok seviyorum iste bunu anla sadece..kazı beynine bunu sen sadece benim öküzüm olabilirsin.Complete
"Kimsesiz kaldım. Evsiz kaldım. Ne yapıcağım ben? Kimse istemiyor beni. Ben ne yapıcağım, Alparslan?" Gözlerimi kapattığımda saniyeler içersinde saçlarıma belli belirsiz bir elin temas ettiğini hissettim. Gerçeklik algımı yine yitirdim ama bu sefer hayal de olsa bu hayalin gerçekliğinde kalmak istedim. Alparslan elini omzuma yerleştirdi, saçlarıma küçük küçük temaslar uyguladı. Nefesi saçlarıma değdiğinde dudaklarından dökülen kelimeler bu sefer hayal bile olamayacak kadar sahte geldi. "Benimle evleneceksin." Kulaklarımın yanlış duyduğunu düşündüm. Öyle ki her iki kulağım da onun söylediği iki kelimeyi defalarca kez tekrarladı ve uğuldattı. Bir birine yapışan kipriklerim hızla açıldı. Parmağımın acısını unuttum, ağlayışlarımı durdurdum. Alparslan'ın göğsünden kafamı kaldırdığımda, suratıma yapışan saç tellerim ve kızarmış gözlerimle onun yüzüne baktım. "Ne?" Diye fısıldaya bildim sadece. Gözlerime öyle bir kararlılıkla baktı ki neye uğradığımı şaşırdım. "Ne duyduysan o." Dedi açıklama yapma gereği bile duymadan. "Benimle evlen." Yıllar önce beni severken bana evlenme teklifi ettiği yerde, şimdi benden nefret ederken ikinci kez evlenme teklifi ediyordu. Benimle evlen diyordu. Alparslan Kaleli. Onu terk eden kadına ikinci kez evlenme teklifi ediyordu. 🌊
More detailsContent Guidelines