MOR MENEKŞE
- LECTURAS 751
- Votos 110
- Partes 6
Continúa
Última publicación sáb, abr 11, 2026
#14
dönem
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
GECE MAVİSİ
"Bana düşman mı olacaksın? Ol! Bugün seni öldürür, bir saat sonra adını unuturum! Yolda ayağıma takılan küçük çakıl taşından başka bir şey olamazsın sen!" Öyle sinirli konuşuyordu ki yer gök inliyordu öfkesinden ama karşısındaki kadın gram korkmamıştı ondan. Aksine meydan okuyan gözlerle bakıyordu gözlerinin içine. Alayla gülerek süzdüğünde onu iyice sinirlenmişti. Bu kadını hiçbir şey korkutmaz mıydı? "Kabul et, korktun benden." Kadının, cazibeli bakışının gafletine kapılarak hayran bakışlar sundu mavi gözlerine. Ancak hemen toparlandı. Karşısındaki düşmandı. En azından genç adam öyle zannediyordu. Oturduğu yerden kalkarak kadının bağlı olduğu sandalyeye yaklaştı. Elini sırt dayama yerine koyarken kadına doğru eğildi. Meydan okuyan bakışlarla onu süzüyordu. "Ben korkmadım ama sen korkmalısın küçük çakıl taşı. Çünkü kim olduğunu anlatmazsan son göreceğin yüz benimki olacak." Kadın, karşısında ona meydan okuyan adamı ciddiye almadı. Kaybedecek hiçbir şeyi kalmamıştı. Bu yüzden onu artık hiçbir şey korkutmuyordu. Karşısındaki karanlık bakışlı adam bile. Kader, onları bir araya getirmişti. Şimdi ise kalan kaderlerini onlar yazacaktı.Concluida
Aşkın Şefkati
Azîz Ağa: "Varsın hiç çocuğumuz olmasın, Kırlangıç. Biz, anne-baba hasretiyle kavrulan çocuklara yuva oluruz." Ayşe: "Anneler hep can yakar, Azîz... Ya ben de annem gibi olursam? Ya onların canını yakarsam... Çok korkuyorum. Yüreğim... onun gibi bir anne olmaktan korkuyor. Eğer bir gün çocuğumun canını yakarsam... Babamın yapamadığını yapar mısın? Çocuğumu benden korur musun? Olur musun onun kalkanı?"
Aranan Anne Bulundu! | Tamamlandı
Hayata, dertlere, sıkıntılara kısa bir mola! Azıcık gülmek isteyenler buraya :)Concluida
Kiraz Reçeli
Aşk bir tesadüf ile başlar. Peki ya o tesadüf neden bir kitapta başlamasın. K.Ø Arkadaşı ile anlaşıp gittiği kütüphanede beklerken ekilen genç kız. Sinirle eve gideceği esnada raflardan düşen kitapla yönünü çevirir . Kitabı eline aldığında içinden bir not kağıdı düşer. Sizce bu notlar aşkımı yoksa belayı mı getirecek? *** Maskenin ardında ki gözlerine bakıp dudağına doğru gözlerimi kaydırdım. Ordaki yara izine ne kadar öylece baktım bilmiyorum , ama istemsizce kelimeler ağzımdan döküldü." Dudaklarınızı beyefendi!" Elini dudağına götürdü. "Ne oldu dudaklarıma Kiraz Reçeli?" diyerek sırıttı. Ne dediğimin farkında olmadan ağzımdan kaçı vermişti her hece ve kelime. Parmak uçlarımı yarının üstünde gezdirdim. "Dudakların diyorum beyefendi dudakların. En çok alnıma yakışıyor." Maskenin ardında ki gözler mutluluk ile güldüler.... Not!! Gerçek bir hayat hikayesinden esinlenerek yazılmıştır. <19.06.22>
SONRA SEN GÜLDÜN (Tamamlandı)
Hayat yapbozundaki eksik parçayı arayan Ahu'nun güldüren hikayesi 🐟 Büyüyoruz ve bu umrumuzda değil. 🎈Concluida
Dildar
Kemal Karaman kendi halinde bir mimardı. Aşık olacağını pek düşünmüyordu.Yıllar önce eşini şehit vermiş dul bir kadın olan Sezen Güler ile karşılaşana kadar bundan oldukça emindi. Onlar kalplerine düşen koru keşfedip birlikte biz olmayı başarabilecekler midir? *dildar: birinin gönlünü çalmış, sevgili İsimsiz Arzular adlı kitabımın yan kitabıdır. Bağımsız olarak okunabilir. (Tamamlandı) ©Tüm Hakları Saklıdır.Concluida
Geçmişin İzleri
Merak ediyorum da niye herkesin hayatı herkesi bu kadar ilgilendiriyor? Susmuyorlar. Delirmek üzereyim. Herkes kendisinde benim ailem hakkında, yaşadıklarım hakkında yorum yapma hakkı buluyor. O diyor, bu diyor, bir başkası... Susmuyorlar. Çocukluğumdan beri duyuyorum... Durmuyorlar. Sonu gelmiyor bu konuşmaların. Delireceğim. "Kocadır, döver de, sever de," diye diye annemin üzerine geliyorlar. "Kocasını evden göndermiş, kendisi yerleşmiş eve," dediler. "Arsız," dediler. "Babasına benziyor," dediler bana. "Fazla agresif," dediler. "Terbiyesiz," dediler. Allah'ım... Susmuyorlar... Sustur şunları.
KIRIK AY IŞIĞI
'Can parçamı bulabilmek için sevdiğim kadından vazgeçtim ben.' Okan Paşalı 'Sevdiğim kadının başkasına sevdalı olduğunu bilmeme rağmen ondan hiç vazgeçmedim. Ömür boyu beklemem gerekse bile...' Azad Yamaner 'Ölmek istedim çünkü bu acıya yalnızca sonsuz bir ölüm yakışırdı.' Berfin Beylice (Kadına şiddet, aşağılama yoktur! Aşiret kitabı değildir!)
EVİN NEŞESİ
TAMAMLANMIŞ HİKAYE Onur Boran, en önemli ulusal kanallardan birinin ana haber bülteni spikerliğinden ratingleri yerlerde sürünen bir başka kanalın sabah haberlerine düşecek kadar ne yapmıştı? İşinde büyük bir hata mı? Hayır.. Tabii ki saçma sapan özel hayatı yüzünden en güvenilir ünlüler sıralamasında son sıralara düşmüştü. Otuzyedi yaşında, mesleğinin zirvesindeyken iki olaylı boşanma ve toplam üç çocuk.. Şarkıcı ya da oyuncu olsa pek umursayan çıkmazdı ama, haber dünyası farklıydı işte.. Neşe Ünsal, bir yandan ikiz kızlarını büyütmeye çalışıp bir yandan kariyer peşinde koşarken darbeyi en yakınından, kocasından yiyor ve aldatılıyor. Erkek milletine hiçbir zaman güven olmaz. Bir daha asla hayatına bir erkek almayacak. Ama bu çağda hala boşanmış kadın olarak yaşamak neden bu kadar zor? Karma karışık iki hayat kesişince daha da karmaşık bir hal alıyor...Concluida
Mübarek
[Bazen doğru insanı yanlış seversin.] Hüzünlü bir güzellikti adam. Acıyla karılmış; azapla yoğrulmuştu... Ama öyle güzeldi ki, genç kadın biraz daha yaklaştı yatağa. Gözleri kapalı olduğundan göremediği şiir işli bakışlarının bergüzarına sarılıp kahverengi saçlarının alnına dokunuşunu, kaşlarının gözlerini saran kavsini seyretmeye durdu. Rüyası olmak istedi adamın, onu böyle huzura erdiren olmak istedi. Sonra dokunmak istedi yüzünün latif çizgilerine, hayal olmadığını bilmek istedi. Lakin ona avuçlarını süt bardağına bastırmaktan ötesi düşmezdi. Öylece adamı içine yazana kadar seyretti, sonra da yüreği yaralı arkasını dönüp gitti.Concluida
"Bana düşman mı olacaksın? Ol! Bugün seni öldürür, bir saat sonra adını unuturum! Yolda ayağıma takılan küçük çakıl taşından başka bir şey olamazsın sen!" Öyle sinirli konuşuyordu ki yer gök inliyordu öfkesinden ama karşısındaki kadın gram korkmamıştı ondan. Aksine meydan okuyan gözlerle bakıyordu gözlerinin içine. Alayla gülerek süzdüğünde onu iyice sinirlenmişti. Bu kadını hiçbir şey korkutmaz mıydı? "Kabul et, korktun benden." Kadının, cazibeli bakışının gafletine kapılarak hayran bakışlar sundu mavi gözlerine. Ancak hemen toparlandı. Karşısındaki düşmandı. En azından genç adam öyle zannediyordu. Oturduğu yerden kalkarak kadının bağlı olduğu sandalyeye yaklaştı. Elini sırt dayama yerine koyarken kadına doğru eğildi. Meydan okuyan bakışlarla onu süzüyordu. "Ben korkmadım ama sen korkmalısın küçük çakıl taşı. Çünkü kim olduğunu anlatmazsan son göreceğin yüz benimki olacak." Kadın, karşısında ona meydan okuyan adamı ciddiye almadı. Kaybedecek hiçbir şeyi kalmamıştı. Bu yüzden onu artık hiçbir şey korkutmuyordu. Karşısındaki karanlık bakışlı adam bile. Kader, onları bir araya getirmişti. Şimdi ise kalan kaderlerini onlar yazacaktı.
Más detallesPautas de Contenido