BİR NEFES DAHA

"Bazen tek bir nefes, ikinci bir hayat demektir."

Hayat işte... bir an önceki her şey sıradan, güvenli ve basitken, bir sonraki an her şey değişiveriyor. Bugün, doktorun yüzüne baktığımda dünyam bir anda durdu. "Kanında bazı anormal hücreler var... Akut miyeloid lösemi."

Cümle yarım kaldı, kelimeler boğazımda düğümlendi. Gözlerime inanmak istedim ama içimde bir şeyler kırılmıştı. Her şeyin aynı olduğunu sanıyordum; nefes almak, yürümek, gülmek... hepsi bir anda farklı bir anlam kazandı.

Doktorun sesi kulağıma geldi, titrek ama ciddi:

"Feride... şansın yüzde kırk. Ama bazen o yüzde kırk, bir mucizeye dönüşür."

O an tek hissettiğim şey, damarlarımda korkunun buz gibi yayılmasıydı. Birkaç saniye boyunca dünyada sadece ben ve o kelimeler vardık.

Sonra gözlerim doldu, ellerim titredi, ve düşündüm... "Yaşamak artık kolay olmayacak." Ama bir yerde, derinlerde bir umut ışığı vardı. Belki bugün zor, belki yarın daha zor olacak... ama nefes almaya devam etmek zorundaydım.

Hayat işte... ne zaman ne getireceği belli olmuyor. Ve bazen, bir kelime bile, tüm dünyayı alt üst edebiliyor.