We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
MERAN
  • WpView
    Reads 2,106
  • WpVote
    Votes 87
  • WpPart
    Parts 18
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jul 16, 2026
WpInfo
Fiction
Action and Thriller
Şimdi ölülerin denize aktığı, yaşayanların ruhlarının hayalet gibi dolandığı o yerdeyim cehennemde. Rüzgâr, yanan anıların küllerini savuruyor, sessizlik, bin çığlığın yankısı gibi ağır. Gökyüzü yok burada, sadece kararmış bir hatıra. Zavallılar gökyüzünde mi olur. Baba...
All Rights Reserved
#669
boks
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • SON RUBLE (Tamamlandı)
  • ISLAK KELEBEKLER
  • Papatya Tarlasında Rönesans | WATTPAD'E GERİ DÖNDÜ
  • HALEL
  • Turunculu.
  • BİS - 2 / Mekanik Aşk(Kitap oldu)
  • WATTPAD KİTAP ÖNERİLERİ
  • Viran Gölge ~Sırlar Ardındaki Ruh~
  • Platonik Bir Aşka Tüpsüz Dalış
  • Kayıp Bordo Bereli

"Hatta," dedi, sesi odayı inleten bir kahkahaya dönüşürken, "ilk cinayetinden sonuncusuna kadar beni şüpheli göstermesini bizzat ben istedim! Sen bana gel diye... Çünkü ben sana gelemiyordum Afra. O gururun, o savcı kimliğinle bana asla yaklaşmazdın. Ama plan tıkır tıkır işledi; sen bana geldin." Gözlerim kararıyordu. Bir enkaza dönüşmüştüm ve o, bu enkazın üzerinde dans ediyordu. "Sonra," dedi ellerini havaya kaldırarak, "Emir'in ofisinin soyulduğuna dair o yalan ihbarı ben verdim. O yüzü yakılmış fotoğrafı sana ben gönderdim. Sırf bana sormaya gel diye! Sonra sana anahtarı gönderip malikaneye çektim seni. Orada kanıtları buldun, Igor'un yaşadığını öğrendiğinde yine soluğu benim yanımda aldın!" "Hayır! Hayır! Hayır!" "Afra..." diye fısıldadı. Az önceki o canavardan eser kalmamıştı. Kafesin parmaklıklarına tutunarak yere doğru çöktü, dizlerinin üzerine düştü. Bana ulaşmak istiyormuş gibi ellerini demirlerin arasından uzattı. "Seni seviyorum Afra... Yemin ederim, seni seviyorum. Lütfen... Lütfen sen de beni terk etme. Sen de gitme benden." Sesi, hıçkırıklarının arasında boğuluyordu. O, dev adam karşımda küçülmüş, bir merhamet kırıntısı için dileniyordu. "Lütfen Afra... Daha altı ay bile olmadı. Daha birbirimize doymadık, daha her şey yeni başlıyordu. Nazlı gibi yapma bana... Beni bu karanlığın içinde, bu kafeste tek başıma bırakma. Gitme!" "Afra, bak bana! Seni seviyorum dedim! Bir kere olsun inan bana... Lütfen gitme!" "Hayatımdaki tüm kadınlar benden kaçıyor... Önce annem, sonra Nazlı, şimdi de sen! Afra, bunu bana yapma! Lütfen..." "Afra, gitme! Afra, beni yalnız bırakma!" Sesi arkamdan bir kırbaç gibi şaklıyordu. Dar koridorda yankılanan feryadı, her adımımda biraz daha derinden geliyordu ama kelimeleri hala netti: "Burası çok soğuk Afra... Çok karanlık! Beni burada bırakma!"

More details
WpActionLinkContent Guidelines