~ Przemyślenia
- Reads 34
- Votes 7
- Parts 2
Ongoing<5 mins
Last published Fri, Oct 17, 2025
Po co? Dlaczego?
Po co ktoś tak zrobił, powiedział? Po co coś istnieje? Dlaczego to stało się tak, a nie inaczej?
Jestem z tych osób, które mają tendencję do zadawania pytań. Do rozmyślania nawet nad błahostkami.
Z tej książki chciałxbym zrobić zbiór takich myśli. Podzielić się nimi z kimś.
All Rights Reserved
#175
przemyślenia
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Serca biją w jednym rytmie
" - Czym jest dla Ciebie muzyka Narcissio? - spytałam. - Jeżeli mam być szczera, nie mam pojęcia... Ciężko odpowiedzieć. - westchnęła. Spoglądała na mnie z zaciekawieniem. - A dla Ciebie? - Szczerze? Wszystkim, absolutnie i niezaprzeczalnie wszystkim. Szczęściem, muzyka to pierwsza rzecz, w której się odnalazłam..."Complete
Dym
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.Complete
28 DAYS
Grupka dzieci wyjeżdża na obóz. Jak się potoczą ich losy? ★Dla waszych OC (zanim zrozumieli, że mają moc, o ile mają...)★ ღOkładkę zrobiła @ooOSweetNCOooღ »Coś w stylu akademii« ●Zapisy zamknięte●Complete
Potrzebuję Cię...
Szłam pustymi ulicami mojego osiedla. Wiatr rozwiewał mi włosy. Zmarznięte dłonie włożyłam do kieszeni kurtki. Nie wzięłam rękawiczek. Nie szkodzi. I tak niedługo wrócę do domu. - Julia! - usłyszałam za sobą czyjś głos. Odwróciłam się. - Krzysiek? Co ty tu... - Pomyślałem, że może chcesz pogadać - dobrze wiedział, że mam problem i nie chciał zostawić mnie samej. - Ty zawsze wiesz, kiedy cię potrzebuję - uśmiechnęłam się. - Jak tam? - Coraz gorzej. Mama w nocy płakała, tata próbuje być silny, ale też się denerwuje, a ja... - głos mi się łamał. - Nie jest dobrze. Krzysiek przytulił mnie. - Nadal żadnych informacji? - spytał. ...Complete
![BÓSTWA; Wygnańcy [✔]](https://img.wattpad.com/cover/139719499-256-k931739.jpg)
" - Czym jest dla Ciebie muzyka Narcissio? - spytałam. - Jeżeli mam być szczera, nie mam pojęcia... Ciężko odpowiedzieć. - westchnęła. Spoglądała na mnie z zaciekawieniem. - A dla Ciebie? - Szczerze? Wszystkim, absolutnie i niezaprzeczalnie wszystkim. Szczęściem, muzyka to pierwsza rzecz, w której się odnalazłam..."
More detailsContent Guidelines