Ve Hank'in kaleminde mektuba kelimeler böyle sıralanmıştı; " ve biliyor musun, alex... laboratuvar hâlâ sesini taşıyor. Cihazların fısıltısında, her sabah doğan ışığın titreşiminde sen varsın. Ben hâlâ denklemleri çözmeye çalışıyorum, ama hiçbir formül seni geri getirmiyor. Bu yüzden bugün kalemi bırakıyorum. Çünkü bazı şeyler ölçülmez, sadece hissedilir. Ve seni... sonsuz spektrumun her renginde hala hissediyorum..."
Hank yavaşça kalemi masaya bıraktı ve laboratuvar kapısına ilerledi, son kez arkasına baktı ve anıları ile birlikte laboratuvar'ı sonsuza kadar kilitledi.
All Rights Reserved