Ang Huling Sayaw

Sa kauna-unahang pagbisita ni Aurora sa isang malawak at luma nang museo, tila ba't nagising ang isang natutulog na alaala sa kanyang kalooban. Pamilyar ang bawat pasikot-sikot, sa kabila ng pagiging bago niya rito. Ang pang-akit ng isang malaking picture frame sa tuktok ng hagdanan ang bumihag sa kanyang pansin - larawan ng isang magkasintahan na tila sumasayaw ng "Ang unang sayaw at ang pang huling sayaw."

Nabahala siya sa nakaka-kurot na pangungusap, at lalo pa siyang naguluhan nang biglang may matandang babae ang bumulong ng makahulugang pahayag: "Hindi na (sila sumayaw ulit) dahil ipinagkait sakanila ang Tadhana na magkasama muli." At ang lalong nakakapangilabot? Tinawag siya nito sa pangalan at nagmamakaawa, "Bumalik kana Aurora hinihintay ka niya," bago biglang naglaho.

Sa muling pagtitig sa larawan, napansin ni Aurora ang nakagugulat na pagbabago: Ang lalaki sa larawan ay nakatingin na sa kanya, puno ng pag-asa at pagsusumamo. Nagsimulang marinig ni Aurora ang isang boses na paulit-ulit na nagbabalik-tanaw, "Aurora hihintayin kita," hanggang sa biglang umilaw ang larawan.

Nagsimulang mahigop ang kanyang katawan papasok sa mahiwagang dibuho. Sa isang iglap, nasa isang sinaunang palasyo na siya, kasama ang misteryosang matandang babae na siyang humila sa kanya. Sa gitna ng pagkalito, ipinilit siyang bihisan at dinala sa isang silid kung saan naghihintay si Prince Philip, ang lalaking nasa larawan.

"Aurora," bulong ng binata, puno ng emosyon. Doon niya lang natanto ang katotohanan: Siya ang babaeng nasa larawan, at si Prince Philip ang lalaking matagal na niyang hinihintay.

Ano ang hiwaga sa pagitan nina Aurora at Prince Philip? Bakit ipinagkait sa kanila ang tadhana? At paano siya muling napunta sa nakaraan na matagal nang nalimutan? Tuklasin ang isang paglalakbay sa panahon at pag-ibig na bumabalik mula sa isang lumang dibuho.