Helios
- Reads 6,442
- Votes 330
- Parts 7
MatureOngoing
Last published Thu, Aug 13, 2026
☾ Olmaması gereken bir şekilde birbirlerine benziyorlardı; sanki Tanrı Doğu'yu görüp, Luna'yı ona uygun yaratmıştı. ☾
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
AR
Ar. Kirpiklerine dağılan o yaşlar. Buzdan adam. Zaman yanıyor, biz kaynıyoruz aradan. Sığınak diye beni bilir miydi? Bakışları haykırıyordu git diye. Kimsin sen artık? O adamı ben yarattım. Kıra döke, aşkımla. Yok etti sığınak. Öldüren bir alçak.
Sol Kurşun
Kaderin cilvesi mi, yoksa intikamın en tatlı tuzağı mı? Onun adı, karanlığın en derinine kazınmış bir fısıltıydı. Karan , acımasızlığıyla nam salmış, merhameti sözlüğünden silmiş bir adam. Lavinia ise, hayatını çalan adamın, yani düşmanının kızıydı. Masumiyeti, tehlikeli bir intikam oyununun ortasına düşmüş, ölüm çiçeği . Onları bir araya getiren şey ne aşktı, ne de tesadüf. Yalnızca yıkım vaat eden, kaçınılmaz bir kaderdi. Her dokunuş, yasak bir yemindi. Her bakış, en tehlikeli itiraf. Onun kollarında, düşmanının kanlı gölgesinde, Lavinia ait olmadığı bir dünyaya tutsak kaldı. Peki, bu imkânsız aşk, etraflarındaki iki düşman aileyi de ateşe vermeye yeter mi?
Mum
Onlar aşk denilen bu yolun sonunda bir mum gibi içten içe erimek de varsa razıydılar. (Bölümler birbirinden bağımsızdır.)Complete
DİLHUN | Geçmişin İzleri
Karanlığın en kuytu köşesinde diz çökmüş küçük bir kız çocuğunun tek dostu kendisiydi. Kanayan dizlerini saranların bantlarını atıyor, ruhundan parçalarla yama yapıyordu. Yalnızlığın en kuytu köşesinde bir adam, zihninde can bulan hayatın ucunda cambazl ık yapıyor; hiç ummadığı anda ateşin onu kavurmasına izin veriyordu. İki beden, tek zihin ve tek bir yaşamın beden bulduğu bu hikâye; umutsuzluk içindeki karanlığın temsiliydi. ~ "Kalbi yaralı, içi kan ağlayan bir kızın geçmiş kokan satırları..." 8 Haziran 2017 de yayımlamdı. 12 Ocak 2019 da tamamlandı.Complete
KELEBEĞİN RUHU
Özgür ve güzel bir ruha kelepçe vuramaz, onu kafese tıkmaya çalışamazdınız. Fakat geçmiş, çözmek istemeyeceğiniz bir düğüm gibi karşısınızda duruyorsa yapabileceğiniz en iyi şey, kaçmak olurdu. Hem de arkanıza bile bakmadan. • Lise son sınıf öğrencisi olan Belin, hiç öyle hissetmese de bulunduğu ortama ayak uydurmaya çalışır. Bunu başaramadığını fark ettiğinde geçmişindeki boşlukları doldurması gerektiğine karar verir. Unutulmuş olan hatırlanmaya layık mıdır? Yoksa sonsuza dek unutulmaya mahkum mudur?
KARAYEL
Düşmana ihtiyacı yok, içindekinin nefreti ona yetiyor. İçinde kendi katiliyle yaşamak, her gece başını koyduğun yastıkta boğulmak ve boğazına sarınan ellerin sahibi olmak; kendinin düşmanı olmak. Işık Kaleni, bir eylül gecesi uyuduğu kabustan bir türlü uyanamıyor; yeterince güçlüysen her kabustan uyanırsın demişti abisi, abisi yok. Işık Kaleni, gölgesine sığınabileceği tek insanı da kaybettikten sonra; kaybedecek hiçbir şeyi olmayan kız. Geçmişten gelen bir adamla birlikte çıktığı yolculukta, geçmediğini öğreniyor; hiçbir şeyin. ❧ "Şimdi bu acı çok tanıdık, izi kalmış. Yıllar sonra bile geçmeyen. Şimdi gözlerimin önündeki enkaz, paramparça. Parçaları tanıdım. Hepsi benden. İki mektup, bir çerçeve. Sol bileğinde; hiç geçmemek üzere ve artık ölmek üzere. Şimdi bu son acı küçüğüm." ❧ Daha fazlası için bu evrene davetlisin. . Instagram: llettermoon
YENİ YAZ
Her kuşak aynı denizin tanıklığında kendi savaşlarını verir. Ege aynı Ege, Datça aynı Datça ama bu başka bir gençlik hikayesi, mevsimlerin en güzelinde, kendi yollarını arayan gençlerle beraber yeni bir yazda başlıyoruz.
ÖLÜM SEVGİLİMİZ
"Ömerler şehit doğarmış, şehit oğlu şehit olacak benim evladım..." . . .🌑 Bilgilendirme: Kitapta bahsi geçen askeri rütbeler, gerçek ile yaş bakımından uyuşmamaktadır. Artı olarak okuyacağınız kitapta çokça kan, vahşet, argo, küfür ve rahatsız edici öğe bulunmaktadır.
Ar. Kirpiklerine dağılan o yaşlar. Buzdan adam. Zaman yanıyor, biz kaynıyoruz aradan. Sığınak diye beni bilir miydi? Bakışları haykırıyordu git diye. Kimsin sen artık? O adamı ben yarattım. Kıra döke, aşkımla. Yok etti sığınak. Öldüren bir alçak.
More detailsContent Guidelines