* Bu hikaye omegaverse evreninde geçmektedir. (Uslanmaz kitabının devamı niteliğindedir.)
* +18!
Sonunda Baran, Kuzey'i itip yakasını bıraktı.
Nefesi düzensiz, bakışları bulanıktı.
Baran:
Bir dahakine suçunu inkâr etmek yerine, adam gibi özür dile...
Sesi titremişti ama kelimeleri netti. Ve geriye dönüp tek bir söz söylemeden kütüphaneden çıktı.
Kuzey olduğu yerde kalakalmıştı.
Kalbi göğsünden fırlayacak gibiydi. Ne olduğunu anlayamıyordu bile. Sadece burnunun ucunda hâlâ Baran'ın yaş toprak kokusu vardı...
Ve o koku, istemese de zihnine kazınıyordu. Unutmak ya da kaçmak artık bir seçenek değildi...
Tutti i diritti riservati