Sanrı

Koridorda adım sesleri yankılanıyordu. Nefesim kesik kesikti birisinin beni takip ettiğine emindim.

Arkamı döndüm,kimse yoktu.
Duvarların üzerinde gölgeler kıpırdanıyordu. Sanki her adımımda kararmış simalar duvarlardan dışarı fırlıyordu.

Arkamı tekrar döndüm bu sefer orada yüzü gölgelerin içinde bir adam vardı. Nedenini bilmediğim bir şekilde aşırı sakindim.
"Bunu sen mi yapıyorsun?"
Diye sordum adama.
Adam gülümsedi. Yani muhtemelen.
"Ben hiçbirşey yapmıyorum sadece sana gerçeği gösteriyorum. Belki de hep böyleydi, belki de sen hep buradaydın ve yaşadığın hayat sana gösterdiğim sanrılardan ibaretti."
Birkaç adım geriledim
"Yalan söylüyorsun!"