Gölgesi Eksik Aşk
- Membaca 113,350
- Vote 5,801
- Bab 36
Geceyle gölge karıştı birbirine,
aşk aralarından sessizce geçti.
Ne adı kondu, ne de tamamen unutuldu.
Leyla kalbini susturmayı öğrendi,
Asil ise geçmişin yankısından kaçamadı.
Bir dönüş, bir bakış, bir sessizlik...
Ve bazı aşklar gölgesini hep yanında taşır.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#116
mahalleaşkı
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
Yine Mi Sen? (TAMAMLANDI!)
Bir adam vardı. Birçok şey yaşamış ama kazandığı tek şey hayata karşı nefreti olan bir adam. Kahve gözlerin sahibi kadın ını gördü o zaman. Bütün nefretini unutuverdi bir anda. Herkesin korkarak baktığı adamın içi yumuşadı bir anda. Bir kadın vardı, çok acı çekmiş bir kadın. Kırgınlığı gözlerinden okunan kadın. Yinede pes etmeyip hayatı sevmiş. Adama da hayatı sevmeyi öğretmiş. Birbirlerinde can bulan iki aşık. Zorlukların kimi zaman üstesinden gelirken kimi zaman tökezliyorlardı. Yine birbirlerini buluyorlardı ama. •Küfür içerir! •+18 içerir! •04/07/21Lengkap
GÖLGE MÜHRÜ
Asmin, şiddet dolu evliliğini bitirdiği gün, eski kocasının "Doğsa bile o çocuğu asla kabul etmem," dediği reddedilmiş bir bebeğin yüküyle baş başa kalır. Özgürlüğüne yürüyeceğini sanırken, abisinin kaçırdığı bir kız yüzünden kendisini büyük bir aşiretin kapısında, "berdel" gelini olarak bulur. Asmin, karnındaki büyük sırrı ve kırık kalbiyle bir enkaza dönüşmüşken; yeni eşi Ömer Reşat Hanoğlu, onu bir borç gibi değil, yıllardır beklediği bir emanet gibi karşılar.
YENİDEN (Tamamlandı)
'Kusura bakma Deniz. Bir anda oldu. Ben başkasını seviyorum.' Nasıl oluyor bilmiyorum ama bir ufak kıkırdıyorum. Sinirler laçka. Ben bile kendimle hiç bu kadar dalga geçmemiştim. Berk'in büyüyen gözlerine aldırmıyorum. Kendi sesime geçiyorum. 'İnsan kalbini yönetemez Berk. Anlıyorum ben seni. Kısmet buraya kadarmış. İkimiz için de hayırlısı olsun. Hadi iyi bak kendine.' diyorum ve arkamı dönüp arabama doğru gidiyorum. Tuz tadı mı o ağzıma gelen yine? Görmesin diye kafamı iyice eğip anahtarımı bulup kapıyı açıyorum. Tam zamanlı yere baktığım için kafamı kaldırınca yan tarafın kapısını açmaya yeltenen Berk'i görüyorum. Haydaa.Lengkap
RÜZGAR
RÜZGÂR Gidecektim. Kafama koymuştum. Nereye bilmiyordum ama gidecektim işte. CİHANGİR Âşık oldum, nasıl olduğumu bile bilmeden. Tüm hakları saklıdır.Lengkap
Can Kırıkları ( Kitap Oluyor )
"Ben seni seviyorum. Kardeşimden farksız o. Hem 5 yaş küçük. Ufaklıkla ne işim olur." Dizlerimin üzerinde eğilip kapıya biraz daha yaklaştım. "Bin gönlüm olsa birini vermem. Benim gözüm sadece seni görür. Hem görmedin mi erkek çocuğundan farksız. Kıskanacağın son kişi bile değil." Titreyen dizlerimle ayağa kalktım. Perdeyi araladım. Balkona çıktım. Semih gelen sesle başını bana çevirdiğinde elinde telefon öylece kaldı. Gözlerine baktığımda anlamıştı onu duyduğumu. Balkonda duran kitabımı aldım ve tekrar içeri girdim. Kapıyı kapatıp perdeyi çekmeden son kez yüzüne baktım. Ve o perdeyi kapattıktan sonra yıllarca onun olduğu tek bir gün açmadım...Lengkap
14 BAHAR | Tamamlandı
"Peki... ne zamandan beri?" Gökhan anlamayarak, biraz da merakla yüzüme baktı. "Ne, ne zamandan beri Nazlı?" "Duyguların." dedim, fısıltıyla. "Duyguların ne zamandan beri var?" Gökhan ciğerlerini parçalarcasına derin bir nefes aldı ve usulca gözlerini kapattı. Sanki o an; yıllar öncesinin tozlu raflarına, çocukluğumuzun geçtiği sokak aralarına geri gidiyor gibiydi. "Ben de tam tarihini bilmiyorum ki Nazlı. Bir sabah uyandım ve senin gülüşünün benim için bir ihtiyaç olduğunu fark ettim. Ne ara kalbime girdin, ne zaman kendini iliklerime kadar işledin inan ben de bilmiyorum. Ama o günden sonra yani duygularımı fark ettikten sonra güneş sanki sadece senin yürüdüğün yollarda, senin güldüğün zamanlarda doğmaya başladı. İşte o an anladım ki artık sen yoksan, her yer karanlıktı benim için." *** Nazlı, yıllar önce ailesini karşısına alarak evlenmiş ve bu evlilikten doğan kızını tek başına büyütmek zorunda kalmış bir annedir. Kızı Aybüke ise doğuştan gelen kalp hastalığıyla yaşamakta ve bu hastalık, her geçen gün hayatını biraz daha zorlaştırmaktadır. Takvimler, artık doktorların yapabileceği bir şey kalmadığı günü gösterdiğinde; Nazlı için ne gururun ne de geçmişteki kırgınlıkların bir hükmü kalır. Ve kızının kalan son zamanlarını aile sevgisiyle geçirebilmesi için, yıllar sonra baba evine geri döner. Ancak bu dönüş Nazlı için sadece bir sığınış değil; yıllardır üzerine kilit vurduğu geçmişiyle, kırgınlıklarla ve ruhunda bir kambur gibi taşıdığı o ağır yüklerle en çıplak haliyle yüzleşmek zorunda kaldığı sancılı bir yolculuğun başlangıcı olur. 14 Bahar; bir annenin çaresizliğinden doğan ve sevgiyle yoğrulup fedakârlıkla büyüyerek, kalpten kalbe dokunan bir hikâye...
Ya SEN Ya HİÇ
Sevdim dediğim adam ucu paslı bıçağı saplamıştı kalbime. Kaçmıştım ondan ve ihanetinden. Ve çıkarmıştı bir başkası o bıçağı kalbimden Haberim yoktu daha büyük bir hançer saplayıp beni öldüreceğinden....Lengkap
Gecenin Gölgesinde (Tamamlandı)
Ezgi, hayatı boyunca kalbinin kapılarını mantık kilidiyle kapatmış bir kadındı. Ta ki Yavuz'un o korumacı, heybetli ve güven kokan gölgesi üzerine düşene kadar... Seferihisar'dan Mardin'in görkemli taş konağına uzanan bu yolculukta; gelenekler, sarsılmaz bir bağlılık ve kıskançlığın en asil haliyle harmanlanan tutkulu bir aşk onları bekliyordu. "Ben aşık olamam, fazla mantıklıyım," diyen 25 yaşında narin bir sınıf öğretmeni ile ömrünü karanlık sokaklarda, suçluların peşinde geçirmiş 32 yaşımdaki kocaman sert bir adamın; Narkotik Başkomiseri Yavuz'un Seferihisar'ın ılık deniz havasından, Mardin'in büyülü topraklarına uzanan masalı... *** Güzel, hem de çok güzel seven adam okumak isteyenler. Lütfen buraya buyrun:) *** "Sen benim şu otuz üç yıllık ömrümde sevdaya düştüğüm ilk ve tek kadınsın. Ve evet; özümde kıskanç, seni dünyadaki herkesten sakınan bir adamım. Ama senin o asil duruşun, benim sana olan güvenimi sonsuzdan da öte bir yere taşıyor... Ben seni kısıtlamak için değil; sadece ve sadece koşulsuz, sınırsızca sevmek için var oluyorum Leylam..." "Her sabaha o ay teninin, o melek yüzünün güzelliğiyle uyanıp; her gece gözlerimi uykuya esir etmeden önce bu dünyadaki cennetim olan kokunla uyumak istiyorum... Dünüm oldun, bugünüm sensin, yarınım da sen ol istiyorum. Çocuklarımın annesi ol istiyorum Leylam... Bir ömür benim diğer yarım olur musun ay tenli sevdiğim?"Lengkap
EŞİM DOSTUM
Savaş ve Yıldız çok yakın iki arkadaştır. Yedikleri içtikleri ayrı gitmeyecek kadar ileri seviyede dostlukları vardır. Liseden beri süregelen arkadaşlığa herkes imrenerek bakar. Onlar dost, arkadaş ve en önemlisi sırdaştır. Bu arkadaşlık Efe'nin doğum gününde içeceklerine haince atılan ilaçla derinden sarsılır. Kendilerinden geçen ikili kim olduklarını unutarak geceyi beraber geçirirler. Sabah uyandıklarında ikisi de hayatlarının şokunu yaşarlar. Ne olduğunu anlamayan ikili, o geceyi unutup zor da olsa arkadaşlıklarına devam etmeye karar verirler. O gün hiç yaşanmamış, hiç yakınlaşmamışlardı. Böyle kabul edeceklerdi. Fakat bu anlaşmayı bozan küçük bedenin ana rahmine düşmesi oldu! İki ay sonra Yıldız korkarak yaptırdığı teste hamile olduğunu öğrenir. Şimdi isteseler de o geceyi unutamazlardı! "Doğur!" Yıldız, adamın ağzından çıkanlarla hayretle kalakaldı olduğu yerde. Önce tam oturtamadı zihninde dediğini, bir an gaipten sesler duyduğunu sandı ama o gözlerdeki ifade duyduklarının sahici olduğunun göstergesiydi. "N-Ne?" Bu sefer daha netti sesi Savaş'ın. "Doğur ve bana ver bebeği. Seni asla zorlamam. Nasıl annesin sen diye de yargılamam. Bu bebek hayatımıza normal şartlarda girmedi sonuçta. İkimiz de oyuna geldik..." Savaş derin nefes çekti içine. Günlerce susturamadığı vicdanı ne olursa olsun evladından vazgeçmemesi gerektiğini söylüyordu ona. O bebeği istiyordu. "Yine de kararı sana bırakırım. Sen doğuracaksan karar senin. Ama biraz olsun söz hakkım varsa bu bebeği istiyorum. Babandan korkuyorsan evleniriz. Göstermelik bir evlilik yaparız. Çocuk doğduktan sonra sen yoluna ben yoluma. Ben bakarım ona!" Yıldız öylece adamın yüzüne. Bundan birkaç ay önce en yakın dostu olan adam şimdi karnındaki bebeğin babası olarak karşısında duruyordu ve bu gerçeği hazmetmek çok zordu. Hem de çok zor.
Karşı Evin Penceresi
Karşı ev denince kalbimi çarptıran bir sebep vardı. Karşı evin kapısı... Karşı evin balkonu... Karşı evin fertleri... Karşı evin penceresi...! Hatta ve hatta karşı evin çatısı... İçinde karşı ev sözcüğü geçen her cümle kalbimde heyelandı. Çünkü karşı evde biri vardı. Gözlerine göğün mavisi bahşedilmiş, yaralı biri... Birçoğuna göre eksikti, yarımdı belki, ama benim için tam olan herkesten daha kusursuzdu.
Bir adam vardı. Birçok şey yaşamış ama kazandığı tek şey hayata karşı nefreti olan bir adam. Kahve gözlerin sahibi kadınını gördü o zaman. Bütün nefretini unutuverdi bir anda. Herkesin korkarak baktığı adamın içi yumuşadı bir anda. Bir kadın vardı, çok acı çekmiş bir kadın. Kırgınlığı gözlerinden okunan kadın. Yinede pes etmeyip hayatı sevmiş. Adama da hayatı sevmeyi öğretmiş. Birbirlerinde can bulan iki aşık. Zorlukların kimi zaman üstesinden gelirken kimi zaman tökezliyorlardı. Yine birbirlerini buluyorlardı ama. •Küfür içerir! •+18 içerir! •04/07/21
Detail lengkapPanduan Muatan