KAYIP RUHLAR
- LECTURAS 17
- Votos 7
- Partes 3
Quizás también te guste
Kalbimin Hükmü
Cezaevlerinin arasındaki köstebek yuvası, İdil'in şüphesiyle çalışmaya başladı. İdil, duyduğu hikâyeden sonra İlay'a gelen mektupların artmasını beklemişti. Bir gece herkes uyurken İlay'ın çantasındaki mektupları alıp şüphesini gerçek kılacak bir şeyler aramaya başladı, ne aradığını kedisi bile bilmiyordu. Tek öğrendiği şey Tayfun'un adı olmuştu. Sabahında herkes bir köşede kahvaltısını ederken yatağında titrek bir bedenle öylece dalıp gitmiş olan İlay'ın yanına gitti. "İlay, yine mi kâbus gördün?" İlay soruya karşılık sadece kafasını sallamıştı. "Bir şey sorabilir miyim?" İdil, kızın bu haline o kadar alışmıştı ki artık normal karşılıyordu. İlay'ın tekrar kafasını sallamasıyla, "Annenin adı ne?" demişti. İlay duruşunu ve bakışı hiç bozmadan boşluğa bakıyordu. İdil cevap gelmeyeceğini anlamışçasına başını sallayıp yataktan kalkarken İlay konuştu, "Aylin," tek bir cevap, İdil'in kafasındaki bütün soru işaretlerini doldurmuştu. "Gözlerin, onlar çok güzel," dedi İdil gülümseyerek, "Onlar," dedi İlay, daldığı boşluktan gözünü ayırmayarak. "Sadece bende var ve bundan hiç hoşlanmıyorum," sesinin akışı ve kısıklığı çok yavaş hareket ediyordu. Konuşan İlay değil de yerine gelmiş öylesine bir ruhtu, "Böyle düşünme, o gözlere sahip birini tanıyorum." İdil, İlay'ın saçlarını okşamış ve yanından ayrılmıştı. O an'a kadar İlay, İdil için öylesine sessiz sakin, hukuk okuyan bir kızdı. Ta ki hikâyesini duyana kadar, daha sonra kendisine kızdı, 'o gözleri nasıl unuturum' dedi kendi kendine. Geç olmuştu ama anlamıştı. Levent'in 22 yıldır kayıp olan kızı İlay Nehir, bir yıldır yanı başındaydı, İlay, kehribar rengi gözlerini babasından almıştı.
acımasız kocam
Genç kız mafya kocasından her gün. Şiddet görerek güne uyanıyordu mafya kocası hiç mi bıkmıyordu ona vurunca hiç mi vicdanı sızlamıyordu hiç mii hayatı boyunca böyle mi yaşayacaktı...?
SALGIN
Karantinaya alınan bir kasaba. Olanlardan habersiz atandığı yere giden bir öğretmen ve tüm karanlık sırların ardında duran bir yüzbaşı. İnsanlara hızla yayılan virüse karşı kimse bir şey yapmıyordur. Üstelik ölüme terk edilen kasabadakilerin dışarıya çıkması da yasaktır. Masum kasabalıların hayatta kalma savaşında onlara yardım eden Hilal öğretmen ve yüzbaşı Bera'nın hikayesi...Concluida
Kan Lekesi 🩸
Trabzon un çiftinin hikayesi
Oyuncakçı
Elisa Snow 16. Yüzyılda yaşayan 16-17 yaşlarında bir asilzadedir. Babasıyla ve ablasından kalan tek şey olan yeğeni ile yaşamaktadır. Yaşıtları gibi bir balodan diğerine gitmek yerine kitap okumayı ya da yeğeniyle vakit geçirmeyi tercih eder. Bir akşamüstü yeğeninin doğum günü için hediye arayışındayken bir oyuncak dükkanına girer. Yeğeni için hediye seçerken bayılır. Uyandığında kendisi ile birlikte kaçırılmış 50 kız vardır. Oyuncakçı tarafından kaçırılan bu kızların buradan çıkmaları için tek yol vardır. Oyuncakçının oyunlarından sağ çıkmak... [KAN VE ŞİDDET ÖĞELERİ İÇERİR]Concluida
ESİR "GAY"
Alaz birkaç adımda tam önümde durdu ve konuştu "ayağa kalk" dedi ayağa zorda olsa kalktım tekrar konuştu "SOYUN" diye sert bir sesle söyledi hayır hayır bu dediğini yapmayacaktım "h-hayır"dedim daha da yakınlaştı ve fısıltı şeklinde konuştu " o zaman ben bunu zevkle yaparım" dedi
《tired eyes/minsung》
Han Jisung'un çocukluğu Yang Jiwoong denen acımasız bir mafyanın yanında geçmiştir. Yıllar sürdükçe Jiwoong Jisunga saplantılı hale gelir ve ona işkence etmekten zevk alır, hayatında en değer verdiyi kişi Jisung olur, ama bir insan değer verdiyi birinin canını nasıl yaka bilirki? #minsung #hyunlix #chanmin #changbin #jeonginConcluida
The Spy | challenging task
KITABA DEVAM ETMIYORUM OKUMAYIN !DİKKAT! !Aşırı derecede spoi içerir uyarmadı demeyin! --------------------------------------------------- "Naber ihtiyar, hayat nasıl gidiyor?" •~• "Seni öldürmemem için bir sebep söyle" •~• "Seni seviyorum." "Bende seni seviyorum." •~• "Çünkü en büyük zayıflığım sensin" Başlangıç tarihi: 20.11.2021 Bitiş tarihi: -
Kısa Korku Hikayeleri (Kitap Oldu)
Korku, gerilim ve heyecan arayanlar... Okurken tüylerinizin ürpermesini ister misiniz ? Korkularınızı bir kenara bırakın ve cesaretiniz varsa okuyun ! Dikkat ► Gece evde yalnızken bu hikayeleri okumayın... Hikayelerin bir kısmı çeviri bir kısmı ise bizim yazdığımız hikayelerden oluşuyor ve çeviriler bize aittir.Concluida
ÇARDAKTAKİ KIZ
İnci'nin en büyük hayali, üniversiteden mezun olup işinde iyi olan bir paramedik olmak. İnci'nin babası Murat, yakın bir arkadaşının ölümü sonucunda çok değişmiştir ve kimseye tahammülü kalmamıştır. ölen arkadaşı Kadir ve ailesi, Murat ve ailesiyle çok iyi anlaşıyorlarmış. hatta bu iki ailenin, yedikleri içtikleri ayrı gitmezmiş. Kadir öldükten sonra eşi "Efsun" ve oğlu" Uraz" kimseye haber vermeden memleketlerine gitmişler, telefonları da açmamışlar. İnci ve annesi bu duruma çok kırılmış ve üzülmüşler. daha sonra İnci büyümüş, paramedik olmuş, Uraz da memleketleri olan Afyon'dan, paramedik olarak istanbul'a atanmıştır. İnci de, Uraz da, babalarının eskiden kaldığı ev yerleşmişler. Bu sayede aynı sitede karşılıklı bloklarda oturmaya başlamışlardır. İnci orada sahte dostlar, gerçek dostlar, yalanlar, ihanetler ve gönlünü kaptıracağı aşk beklemektedir. Acaba daha burada anlatmadığım, ne gerçekler var? İnci aslında, neler yaşayacak?Concluida
Cezaevlerinin arasındaki köstebek yuvası, İdil'in şüphesiyle çalışmaya başladı. İdil, duyduğu hikâyeden sonra İlay'a gelen mektupların artmasını beklemişti. Bir gece herkes uyurken İlay'ın çantasındaki mektupları alıp şüphesini gerçek kılacak bir şeyler aramaya başladı, ne aradığını kedisi bile bilmiyordu. Tek öğrendiği şey Tayfun'un adı olmuştu. Sabahında herkes bir köşede kahvaltısını ederken yatağında titrek bir bedenle öylece dalıp gitmiş olan İlay'ın yanına gitti. "İlay, yine mi kâbus gördün?" İlay soruya karşılık sadece kafasını sallamıştı. "Bir şey sorabilir miyim?" İdil, kızın bu haline o kadar alışmıştı ki artık normal karşılıyordu. İlay'ın tekrar kafasını sallamasıyla, "Annenin adı ne?" demişti. İlay duruşunu ve bakışı hiç bozmadan boşluğa bakıyordu. İdil cevap gelmeyeceğini anlamışçasına başını sallayıp yataktan kalkarken İlay konuştu, "Aylin," tek bir cevap, İdil'in kafasındaki bütün soru işaretlerini doldurmuştu. "Gözlerin, onlar çok güzel," dedi İdil gülümseyerek, "Onlar," dedi İlay, daldığı boşluktan gözünü ayırmayarak. "Sadece bende var ve bundan hiç hoşlanmıyorum," sesinin akışı ve kısıklığı çok yavaş hareket ediyordu. Konuşan İlay değil de yerine gelmiş öylesine bir ruhtu, "Böyle düşünme, o gözlere sahip birini tanıyorum." İdil, İlay'ın saçlarını okşamış ve yanından ayrılmıştı. O an'a kadar İlay, İdil için öylesine sessiz sakin, hukuk okuyan bir kızdı. Ta ki hikâyesini duyana kadar, daha sonra kendisine kızdı, 'o gözleri nasıl unuturum' dedi kendi kendine. Geç olmuştu ama anlamıştı. Levent'in 22 yıldır kayıp olan kızı İlay Nehir, bir yıldır yanı başındaydı, İlay, kehribar rengi gözlerini babasından almıştı.
Más detalles