Küller Ağı

Uzun bir sessizlikte şehrin gürültüsünü dinledik. ''Heyet, gidişatından hiç memnun değil, Gölge.'' Gülümsedim. ''Heyetin sözünü dinlemeye mi başladın?'' Onaylamadığımı açıkça göstererek başımı iki yana salladım. Ölü bedenlere arkamı dönerek sokağa baktım. Hiç kimse yoktu. Şaşırtmamıştı. ''Karanlıkta kalana göre fazla söz dinliyorsun 001.'' Cevap vermedi, beklediğim sessizlik devam etti. Gözlerimi devirdim.

Arkama geçmişti. ''Gölge,'' diye fısıldadı. Sıcak nefesi enseme çarparken tüylerim diken diken oldu. Elime verdiği zarfı sıkıca tuttum. ''Kurtun meydana çıkma zamanı geldi.''

...

"Uyuyan milletler ya ölür, ya da köle olarak uyanır."
Ama bazıları... kurt olarak uyanırdı.

Yağmurun altındaki kan, geçmişin sessiz intikamını taşıyor.
Bu kez savaş meydanında değil...
Sokakların loş köşelerinde, insan suretine bürünmüş kurtlar arasında verilecek.

Küller yeniden doğuyor.
Ve bu kez, hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.