Kanlı Varis

"Bana yaptıkların için pişman mısın? Hemde suçum yokken!" dedim gözümden akan yaş;üzüntü değildi öfkeydi.

"Pişman değilim. Ama böyle olsun istemezdim. Üzgünüm Derya." dedi gözünü bir nebze olsun benden ayırmazken.

Söyledikleri canımı daha da çok yaktı. Konuşmamasını her şeyden çok isterdim. "Öyleyse bugün benden akan yaşları son gördüğün gün. Çünkü ben en üzgün olucam ne de pişman! Gözlerim senin olduğun tarafa bir daha asla bakmayacak!" dedim. Bir adım bana doğru geldiğinde ben bir adım geri gittim. Ona sırtımı döndüğümde bir kez olsun arkamı dönmeden sessiz gecede acılarıma doğru yürüdüm. Onu göremeyecek olmam bana daha iyi hissettirmeyecekti. Ama beni göremeyecek olmak ona kötü hissettirsin istiyordum.