derken karanfil elden ele

"Bir kandil yanar gecenin alnında,
Mektubun düşer siperin soğuk taşına.
Adını okurum titreyen dudaklarımla,
Ve her harfinde memleket kokar hasretin.

Sen, dudaklarımda şarkı idin evvel,
Şimdi vatanın kalbinde yankılanan ezansın.
Ben, süngümdeki pası silerken
Kalbimin pasını da senin isminle yıkarım.

Bir millet dirilir küllerinden,
Biz de o külün içinde bulduk birbirimizi.
Senin saçına kar düşmeden, benim omzuma kurşun değmeden sevdik biz bu vatanı.

Bir gün rüzgâr geçerse bu siperlerden,
Bil ki o rüzgâr dudaklarımdan sana varan bir duadır.

Ey sevgilim, ey vatana benzeyen kadın,
Gözyaşın cepheye yağmur, sesin sancağımdır.
Ben bu harpte nefsimi, seni ve vatanı bir tuttum -
Üçü de mukaddes, üçü de ölümsüzdür."