NASİP KADER
- Reads 23,466
- Votes 822
- Parts 62
Kimi kaderler, sevdiğini kaybederek tamamlanır...
Efsun, hayattan aldığı tüm yaralara rağmen dimdik duran bir kadındı.
Berkan ise yıllar sonra pişmanlığın ateşinde kavruldu.
Onları bir kez ayıran kader, yeniden birleştirdi -
ama bu kez bedel, bir kalbin susmasıydı
"Nasip derlerdi... Oysa kader bazen en sevdiklerini senden alır."
All Rights Reserved
#4
ihanet
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
KUZEY KUTBUNDAN ADAM
"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.
KAN DAVASI
Kızın küçüktür, Resul. Ve kuma olacak."Bu cümle, Arîn'in hayatının son sözüydü. Bir abisinin işlediği cinayetin bedeli, onun genç bedenine ve ruhuna ödetilecekti. Ailesi, oğullarının canı karşılığında onu, gaddarlığı dillere destan olan Baran Ağaya'kan bedeli ' olarak verdiler. Hiçbir suçu, günahı olmayan Arîn, bir mal gibi pazarlığı yapılan, duyguları sorulmayan bir 'kan bedeli'ydi.Baran'ın konağına getirildiği ilk anda başlayan işkence, sadece fiziksel değildi. Avlunun ortasına atılıp aşağılanması, "bu evde bir hizmetçiden bile değeri yok" denilerek insanlığından soyutlanması, onu bir 'hiç'e dönüştürmek içindi. Odası bir zindan, bakışlar bir hançer, suskunluk bir kabullenme bekçisiydi.Ancak Baran'ın hesaba katmadığı bir şey vardı: Arîn'in adı, 'Ateş' anlamına geliyordu. Ve o ateş, en karanlık zindanlarda bile sönmeyen bir kördü. İçindeki bu direniş, ne yalvarış ne de başkaldırıydı. Sessiz, dik, ve yıkılmayan bir onurdu.Bu öykü, bir kadının, kendisini 'hiç' olarak gören acımasız bir dünyaya, sadece var olarak meydan okuyuşunun hikayesidir. Bir mal değil, bir insan olduğunu kanıtlamak için, ruhundaki ateşi söndürmemenin verdiği amansız bir iç savaştır.
KONUK SEVMEZ DENİZ
Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.
Mecburi Bakıcı
Umay ailesi ile kavga ettikten sonra evden çıktığında nerden bilebilirdi mecburi bakıcı olacağını...
İSYAN
Elimde tuttuğum yazmayla yavaş adımlarla yürüyordum. Bu yolun sonu nereye gidiyor hiç bilmiyordum. Gözlerimin yaşı kurumuş, bitmişti. Nefes alırken göğsümden yükselen büyük bir ağrı vardı. Saçlarımın kökleri acıyor, yüzümün her yanı cayır cayır yanıyordu. Çok değil yaklaşık on dakika önce yaşadıklarım yüzünden bu haldeydim. Gözyaşlarımı bırakmadan adımlarımı hızlandırdım. "Şimdi değil, birazdan. Dayan Güleycan, dik dur, az daha dayan."
SIĞINTI
Ben onyedi yaşında Nalin Çavdar. Bu konakta beş yıldır kalıyordum ancak hiçbir aile ferdi beni kendinden bilmezdi. Ben hep ötekileştirdikleri, bir günah bildikleri kızdım. Burada herkes bana düşmandı. Hemde herkes. Çavdar'lara çalışanlar bile beni bir şey sinmezdi ve ben bu duruma artık alışmıştım. İlk günden beri üç maymunu oynar, bana yapılan ve söylenen hiçbir şeyi umursamazdım. Bekliyordum. Onsekizimi doldurmayı bekliyordum ki üzerimde hak iddia edemesinler. ••• "Aynı konakta yaşayacak, aynı odada kalacak, aynı yatakta yatacağız." Konuşurken bir yandan da yavaşça kuşağı çözüyordu. Zaten tek bir düğüm atmıştım ama o kadar yavaş hareket ediyordu ki böyle giderse saatler sürerdi o kuşağı çözmesi. "Ben söylediğimin aksine hiç sabırlı değilimdir. Bana, aileme ve soyadıma bir saygısızlık yaparsan asla affetmem. Bu evliliği istemiyorum. Tam şu anda odadan çıkıp gitmemek için kendimle savaşıyorum. Eğer en ufak bir yanlışın olursa töre dinlemem, Çavdar konağına atarım seni. Yaşın küçük, bazı şeyleri anlamıyor olabilirsin. Git büyüklerinden akıl al. Burada çok yaşamamışsın ama bu sana tolerans göstereceğim anlamına gelmez." Kuşağı çözüp belimden çektikten sonra avuçlarında ezmeye başladı. Gözleri tam gözlerimin içine bakıyordu. "Dediğim gibi, ben sabırlı bir adam değilim ve bu konakta huzurlu yaşamak istiyorsan attığın adımlara dikkat et." ••• Nalin Çavdar & Fıraz Şahoğlu Yayımlanma Tarihi: 17.10.2021
bir kalp vardı, ama ayrı duygular ile ayrı kişilerindi bana sunulan seçim neydi?
"Gitmek istiyorum, " Dedi kadın. .... "Nereye, " Dedi, sevdiği kadının kahvelerine bakarak. Hayatına gireli çok kısa bir zaman olmuştu ,ama yeri kimsenin alamayacağı kadar derinlerdeydi. "Senden gitmek istiyorum, " Dedi. Seviyordu. Bunu kabullenmemek için istiyordu gitmeyi, çünkü ona aşık olacağını hiç bilmiyordu. Düşüncelerinden bile.... "Gidemezsin, " Dedi adam. Son derece kararlı bir sesle. "Hayatıma bir anda girdin, ama bir anda çıkamazsın, " Olanak bile vermiyordu değil mi kadının gideceğine, halbuki düşünse neler çekicekti. Elindeki ilaçları yere atarak Bağırdı asel. söylediklerini , önce kendine kanıtlamak istiyordu. İnanmak istiyordu, sonra kameri inandırmak istiyordu. "Neler hissettiğimi mi merak ediyorsun, " Dedi. Gözlerine nefretle bakamıyordu o okyanusu andıran gözlerine nefretle bakamıyordu, çünkü nefret etmiyordu. Seviyordu. "Evet, " Dedi kamer. Duyacaklarlarından korkmayarak. Çünkü onun bir doğrusu vardı. Hayatına hiç kimse izin almadan giremezdi ve çıkamazdı onun doğruları bundan ibaretti. "Ayrılmak istiyorum, herşeyden, " Dedi. Çünkü kamer onun herşeyiydi. "Boş konuşmayı kes yat zıbar, sen uykusuz kalınca iyice saçmalıyorsun, " Bunları şaka manasında söylemiyordu. Seviyordu. Ve sevdiğine sahip çıkıyordu...
YASAK AŞK (düzenleniyor!)
"Söylesene bana,annen hiç mi sevmedi seni?"dediğinde kalbime bir ok saplandı, "annende bulamadığın sevgiyi bende arama,hemde hayatımda bir kadın varken!" Dünya mıydı sarsılan yoksa ben mi.söyledikleriyle kaskatı kesildim.sağ gözümden bir damla yaş süzüldü. "Hiç mi sevemezsin beni,"diye sordum kısık çıkan sesimle. "İlk ve son kez söyleyeceğim ister dinle ister dinleme,umrumda değilsin!" Haberi yoktu ama aylar sonra onun tüm merkezi olacaktım,bu söylediklerinin bedelini ödeyecekti.bu yasak aşk günü geldiğinde yasal aşk olarak anılacaktı. """""""""" Yasak aşk 2 kitabıyla devam ediyor. 🤎 Ve şimdi o vardı, tüm dağları ve belkide benide tarumar edecekti. Ama en önemlisi biz vardık. Ve artık gerçekler gökyüzüylede kavuşmaya başladı. Bu aşk bir feryadla son bulabilirdi. Önemli olan sahip çıkmaktı, belkide biz sahip çıkamadık.
Karanlığın Mavisi
Özgürlük arayışı içinde, Mavi'ye aşık masum bir kız. Özgürlüğe inanmayan, ona delicesine aşık bir erkek. Bu renklerin hikâyesi... Bu Mavi'nin Siyah'la karışımının hikâyesi... Bu sadakatin hikâyesi... Bu Özgürlük'ün hikâyesi... Bu Karanlığın Mavisi'nin hikâyesi. NOT: Bu hikaye FightforLive tarafından 27.06.2015 tarihinde yazılmış ÖZgürlük adlı hikâyenin değiştirilmiş bir şekilde yazarın izniyle bana devredilmiştir. Herhangi bir çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.Complete
Çocuk Musun Ayperi? | Abimin Arkadaşı
Akif abi: çocuk musun Ayperi? Siz: evet? Siz: off Akif abi, Siz: tamam anladık en kıskanç sensin Siz: sal artık beni ve çevremdeki erkekleri
"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.
More detailsContent Guidelines