PORSELEN
- Membaca 32
- Vote 6
- Bab 2
Bersambung20m
Publikasi terakhir Sab, Nov 1, 2025
Bir kalp, cam kadar kırılgansa...
Ve bir ruh, hiç var olmamışsa...
Aşk, hangisini kurtarabilir?
Viera, sıradan bir gecede tanıştı Lucian'la.
Ama o, insan değildi. Ne tam bir oyuncak, ne de tamamen bir canavardı. Soğuk porselen teninin altında atan bir kalp yoktu - ama Viera'nın her sözüyle, her dokunuşuyla sanki bir şeyler uyanıyordu içinde.
Lucian, kırık bir masaldan fırlamış gibiydi; geçmişini hatırlamıyor, ama Viera'ya her geçen gün daha fazla bağlanıyordu.
İnsana dönüşmek mi istiyordu, yoksa sadece "sevmenin" ne olduğunu anlamaya mı çalışıyordu - kimse bilmiyordu.
Ancak duygular, tıpkı porselen gibi...
Bir kez çatladı mı, eski haline dönmezdi.
Ve Viera, Lucian'a yaklaşmanın ne anlama geldiğini çok geç anlayacaktı:
Bazen sevmek, ölümü çağırmaktır.
Bazen de, ölüm bile seni ondan ayıramaz.
Karanlık, kırık bir aşk hikâyesi...
"Porselen", kalbin bile insan olmaya direndiği bir dünyada, iki varlığın birbirini paramparça ederken nasıl bütünleştiğini anlatıyor.
Okumayana zenci ayağı yediririm.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#33
aile
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
SAYE
ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...
Yeniden Sen (Tamamlandı)
Aşkını korumak için ondan vazgeçebilir misin? Deren Saygın ve Atlas Demirhan'ın büyük aşkı, tam Atlas'ın mimarlık kariyerinde uluslararası bir sıçrama yapacağı anda beklenmedik bir engelle karşılaşır. Deren, Atlas'ın geleceğini engellemek istemez ve hayatının en büyük yalanını söyleyerek ortadan kaybolur: "Artık seni sevmiyorum." Aradan altı yıl geçtiğinde, kader onları beklenmedik bir şekilde yeniden bir araya getirir. Şimdi başarılı bir mimar olan Atlas, yıllar önce nedensizce terk edilmenin acısını hâlâ taşımaktadır. Deren ise taşıdığı sırrın altında ezilmektedir. Birbirlerine karşı hissettikleri çekim inkâr edilemez, ancak aralarında yılların getirdiği yalanlar, fedakârlıklar ve söylenmemiş gerçekler vardır. Atlas geçmişin izlerini sürdükçe, Deren'in ayrılık nedeninin sandığı gibi basit olmadığını keşfeder. Şimdi ikisi de zorlu bir kararla yüzleşmek zorundadır: Geçmişin acısına rağmen yeniden birbirlerine bir şans verebilecekler mi? Yeniden Sen, fedakârlığın sınırlarını, sevginin dönüştürücü gücünü ve hayatın bize sunduğu ikinci şansların değerini sorgulayan duygu dolu bir roman.Lengkap
Sessiz Bağlantı TR
Hayat, bazen hiç beklemediğimiz bir anda bizi tanımadığımız yolların eşiğine getirir; geçmişin gölgeleri, kalbimizin derinliklerinde yankılanan arzular ve bastırılmış duygularla yüzleşmeye zorlar. Bu hikaye, iki kadının-Engfa ve Charlotte'un-kaderin sessiz ama güçlü iplikleriyle birbirine bağlandığı, sevgi, kayıp ve yeniden başlama cesaretini buldukları bir yolculuğu anlatıyor. Engfa, geçmişte yaşadığı büyük bir kaybın ardından kalbini yeniden açmaya çekinirken, Charlotte ise hayatı boyunca kurduğu gelecek planlarının beklenmedik bir aşkla altüst olmasına direniyor. Aralarındaki çekim, hem onların en derin yaralarını iyileştiren bir merhem hem de yüreklerinde yeni yaralar açan bir mücadele oluyor. Fakat bazen, sevgi bile yetmeyebilir. Yine de, onları birbirine bağlayan o gizli bağlar her defasında onları yeniden karşı karşıya getiriyor. Bu sayfalarda, aşkın insanı nasıl yeniden şekillendirdiğini, affetmenin ve kendini bulmanın nasıl zahmetli ama özgürleştirici bir süreç olduğunu keşfedeceksiniz. Bu hikaye, ikinci şanslara, geçmişin hayaletlerini serbest bırakmaya ve her şeye rağmen aşka dair... İçinde kaybolacağınız bu yolculukta, Engfa ve Charlotte'un kalp çarpıntılarına ortak olmaya hazır mısınız?Lengkap
Gecenin Yargıcı
"Korel dur." sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. "Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?" söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. "Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?" dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. "Korel ben-" susmam için elini kaldırdı. "Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim." söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. "Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?" Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan'ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. "Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin." *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi'ne aittir.
Geçmişin karanlık izi
Bu gerçek ailem ve arkadaşımın abisi konulu bir kitaptır "Bana hep güçlü olduğum söylendi. Ama kimse güçlü olmanın ne kadar yorucu olduğunu anlatmadı. Bazen öyle anlar gelir ki, gücün sadece ayakta kalmak içindir, mutlu olmak için değil. Adım Elfida. Hayatım boyunca insanlar geldi, geçti; bazıları iz bıraktı, bazılarıysa yaralar açtı. Ve ben her seferinde yaralarımı kapatmayı öğrendim. Ama hiçbir yara, tamamen silinmedi. Bu hikâye, dışarıdan bakıldığında sakin görünen ama içinde fırtınalar kopan bir kızın hikâyesi. Birinin yüzüne gülüp, kalbinde sessizce bağırmayı bilmek... Kalabalıkların içinde yalnız hissetmek... Ve bazen sadece 'iyi ki varsınız' diyerek, nefes alacak bir yer bulmak... Her insanın bir kırılma noktası vardır. Benimkiler çok oldu. Ama bu sayfalar, kırıldıkça nasıl yeniden şekillendiğimin, nasıl yeniden 'ben' olduğumun izlerini taşıyor. Belki bu kitapta kendinizi göreceksiniz. Belki de hiç tanımadığınız bir kızın iç dünyasında kaybolacaksınız. Ama emin olun, her satırda, bir insanın gerçekte kim olduğunu anlamanın aslında ne kadar zor olduğunu fark edeceksiniz."
ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
On sekizinde hayatı gülücükleri ile dolduran. Ailesinin ufak bebeği dünyalar güzeliydi o. Ta ki evlenene dek. Gülüşleri yüzüne çarpılan her tokat ile silindi gitti. Sırtında parçalanan sopaların, Teninde iz bırakan zincirlerin, güzelim saçlarını okşamak yerine acımasızca koparan ellerin kölesi olduğunda dünyanın gerçek yüzüyle tanıştı. Biri aşk hikayesi mi dedi? Bir vakitler gönlüne bahar getiren o kelimeyi tozlu raflara kaldıralı çok oldu Evelyn'in. Aşk Ömre Bedel Değil, Ömürden Ömür Çalandı. Aşk İhanetti, Aşk Acıdan Başka Neydi? Ha Vardı Bir Aşk. O da Evlattan Başka Bir şey Değildi... Geçmiş evliliğinde onu mutlu eden üç gün vardı. Biri bilmediği evliliğe adım attığı o kara gün, Biri evladını kucağına aldığı gün diğeri ise kocasının öldüğü o kutsal gün. Küçük bir kızken mutluydu Evelyn. Annesinin kaybıyla her şey solup gitmiş inandığı sevdiği her şey gözleri önünde kül olmuştu. Saçı en son ne vakit okşanmış hatırında dahi yoktu. Son altı yıl ömrünün kalanını alıp götürmüştü ondan. Aksi huysuz lanet bir kadına çevirmişti kendisini. Şimdilerde bir oğlu Daniel'e gülümsüyordu bir de dost edindiği sığındığı Leydi Ewans'a. Onu hayata tutunduran başka da ne vardı bilmiyordu. Lakin korktuğu başına gelmişti genç kadının. Ölümüne savaş açtığı püriten cemaati Baronluğun gelecekteki varisi olan oğlunu gerektiği gibi eğitemediğini öne sürmüş kendisini yine aynı görüşten bir adam ile evlendirmeye karar vermiştiler. Kaçarı yoktu şayet bir püriten ile evlenmezse oğlu ağabeyine teslim edilecekti. Sahip olduğu tek şey evladı iken onu kaybetmeyi nasıl göze alsındı? Daniel'den ayrılmamak için önündeki sezonda boy gösterecekti Evelyn. Ağabeyi ve karısından evvel ağına düşürecek dilediğini yaptıracak bir ahmak bulacak bu defa ipleri elinden bırakmayacaktı. Susmayacaktı Evelyn. BirLengkap
ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...
Detail lengkapPanduan Muatan