KOD: SILVER
- Reads 50
- Votes 4
- Parts 10
You may also like
![Mezbaha. [DÜZENLENECEK.]](https://img.wattpad.com/cover/319961048-256-k49391.jpg)
Mezbaha. [DÜZENLENECEK.]
"O Don Ritchie işte. Kendini onun yerine koyuyor. Odasındaki daktilo takımıyla, kağıtları görmüşsündür. Her avının hikayesini kendi kaleme alıyor. Ne olacağını hep önceden sezip yazıyor." Her söylediği yeni şeyle şok oluyordum. "Sen tüm bunları nereden biliyorsun?" Sigarasını dumanı yüzüme vururken masanın üstünden bir dal da ben aldım. Ne çabuk kabullenmiştim bir bebeğimin olmadığını. "O seni izlerken bende onu izledim, uzun bir süre. İlk başta hep takip ediyor, sadece gözlemliyor. Sonra kurguya döküp yazıyor. Daha sonra da kurgularında verdiği hayatların kalemini kırıyor." Sigaramın dumanı beni tüketti. "Nasıl peki, nasıl hala yakalanamadı?" Bu sefer nefesini sinirle verdiğini hissettim. "İntihar etmek isteyen insanları bu yüzden seçiyor. Bir yerlerde ölü bulunan bedenler ve ölmek istediğini söylediğine tanık olan birkaç tanık. Sonra dosya kapanıyor." Histerik bir kahkaha attığında ona doğru döndüm. Pusat ağlıyordu. Onun gözbebeklerine çaresizlik bulaşmıştı. "Güya adalet var, sikerim adaletini. Adalet hiç bir zaman olmadı. Dosyalar hep kapandı. Gerçekler hiçbir zaman gün yüzüne çıkmadı. Gözyaşları dinmeyen bu bedenler varolduğu sürece adaletin varlığı baki kalacak." Tekrar güldü. Bu sefer acıyla. "En kötüsü de ne biliyor musun? Üzerime binbir hevesle geçirdiğim bu meslekten utanıyorum artık." Biz özgürlük adı altında ayaklanan bedenlerin tutsaklıklarından ibaret bir toplumduk. not|kurgumda yetişkin içerikler mevcuttur.Complete
KAN BEDELİ
"Bana Zelal Yılmaz olarak geldin, ama buradan Welat Şahmaran'ın esiri olarak çıkacaksın." İki isim, tek bir hüküm: Kan Bedeli. > Welat, öfkesini bir zırh gibi kuşanmış, kalbinin kapılarını dünyaya kapatmıştı. Zelal ise o kapıları yıkmaya değil, o karanlığın içinde kendine yer açmaya mecburdu. Bu bir evlilik değildi; nefretle atılan imzaların, kana bulanan beyaz gelinliklerin hikâyesiydi. Onlar birbirlerini yok etmeye söz verdiler. Ama dudakları birbirine mühürlendiğinde, ne intikam kaldı ne de düşmanlık. Sadece ikisini de yakıp kül edecek o yasak ve vahşi tutku... "Ölmek için çok genç, Welat Şahmaran'ı sevmek için çok masumdu. Zelal, celladına aşık olduğunda; Welat, kurbanının gözyaşlarında boğulacak mı?"Complete
kar demeti | yarı texting
formaliteden bir evlilik, gerçek bir evliliğe dönüşebilecek mi? ela ve dermanın hikâyesi. dikkat: +18 unsurlar ve yetişkin içerik barındırır.
Ateşin kalbi
Geçmişi yüzünden katil olan bir kadın. Hatasını telafi etmek için örgüt kuran bir adam.. Poyraz, yıllardır peşinde olduğu ülkece tanınan katili sonunda yakalamış, planlarına alet etmişti. Alev ise bambaşka bir hedefin içindeydi... "Birlikte mi?" "Her zaman." İntikam hiç bu kadar sıcak olmamıştı. Alev'in intikam uğruna örgüte girmesi herşeyi altüst edecekti.... Peki siz bu bol gizem dolu hikayeye hazır mısınız?
Zor'la Aşk ❤️🔥
Emir.. İsmi bile yıkılmaz olan gözü kara bir adam. Ve tek yenilgisi Kumsal... Esaret ve aşk bir arada olabilir mi? .❤️
AĞANIN KADINI
'AĞANIN KADINI' isimli tek kitaptır. Telif hakkı sudecorns hesabına aittir. -Keşke dedim o an keşke benim gibi İstanbullu olsaydı belki o da beni isterdi. Korkuyorum, ben ki bütün Mardinin derdine çare bulan Azat Haktanoğlu bir kıza tekrar aşık olmaktan korkuyorum. Azat Haktanoğlu ve Dila Yavuz'un aşkını anlatan hikayeme hoşgeldiniz içeri gelmelisiniz...
YAMAÇTA'Kİ EKİN
Gerçekten bir yamaçta ekin olur muydu? Veteriner bir kadının hikayesi...
SAPLANTI(+18)
Eyşan daha yeni gözlerini dünyaya açtığında Annesinin ölmesinin nedeni olduğunu bilmiyordu 19 yaşına kadar dedesinden şiddet görerek büyen eyşan asla sevgi görmedi sevgisiz büyülerek cezalanan o genç kız "ALTUĞLARA"Mardin'in en büyük Aşirete gelin giderek aslında orda sevgiyi tatcaktı
"O Don Ritchie işte. Kendini onun yerine koyuyor. Odasındaki daktilo takımıyla, kağıtları görmüşsündür. Her avının hikayesini kendi kaleme alıyor. Ne olacağını hep önceden sezip yazıyor." Her söylediği yeni şeyle şok oluyordum. "Sen tüm bunları nereden biliyorsun?" Sigarasını dumanı yüzüme vururken masanın üstünden bir dal da ben aldım. Ne çabuk kabullenmiştim bir bebeğimin olmadığını. "O seni izlerken bende onu izledim, uzun bir süre. İlk başta hep takip ediyor, sadece gözlemliyor. Sonra kurguya döküp yazıyor. Daha sonra da kurgularında verdiği hayatların kalemini kırıyor." Sigaramın dumanı beni tüketti. "Nasıl peki, nasıl hala yakalanamadı?" Bu sefer nefesini sinirle verdiğini hissettim. "İntihar etmek isteyen insanları bu yüzden seçiyor. Bir yerlerde ölü bulunan bedenler ve ölmek istediğini söylediğine tanık olan birkaç tanık. Sonra dosya kapanıyor." Histerik bir kahkaha attığında ona doğru döndüm. Pusat ağlıyordu. Onun gözbebeklerine çaresizlik bulaşmıştı. "Güya adalet var, sikerim adaletini. Adalet hiç bir zaman olmadı. Dosyalar hep kapandı. Gerçekler hiçbir zaman gün yüzüne çıkmadı. Gözyaşları dinmeyen bu bedenler varolduğu sürece adaletin varlığı baki kalacak." Tekrar güldü. Bu sefer acıyla. "En kötüsü de ne biliyor musun? Üzerime binbir hevesle geçirdiğim bu meslekten utanıyorum artık." Biz özgürlük adı altında ayaklanan bedenlerin tutsaklıklarından ibaret bir toplumduk. not|kurgumda yetişkin içerikler mevcuttur.
More details