MİRADA

"Buyurun," dedim, ellerimi birbirine kenetleyerek. "Size nasıl yardımcı olabilirim?"

Derin bir nefes aldı, sonra yavaşça oturdu. "Beni hatırlamadınız, değil mi?"

Bir an şaşırdım. Yüzüne dikkatle baktım ama hafızam, yorgunluğun sisinde net bir iz bulamıyordu.

"Hayır," dedim dürüstçe. 'Hatırlayamadım."

Adam oturduğu yerde iyice yayılmıştı. Sanki dışarıdaki halinden eser yoktu. Yüzünde arsız bir sırıtış vardı ve anlam veremiyordum.

"O zaman şöyle söyleyeyim, Yasemin desem yardımcı olur mu?"

Duyduğum isimle beynimden vurulmuşa dönmüştüm.

Yasemin...

Kurtaramadığım tek hastam, bu hayattaki her şeyim.

Şok olmuş gözlerle adama baktım. Sorulacak çok soru vardı, aklım çok karışıktı.

Neler oluyordu?

**

Selin yıllar önce kaybettiği hastasının yakınını yıllar sonra göreceğini nerden bilebilirdi?

Üstelik bu adam eli boş gelmemişti.

Selin ile anlaşma yapmak istiyordu.

*kitaba cok kısa sureligine ara verilmiştir*