The touch that isn't there

The touch that isn't there

  • WpView
    Прочтений 4,603
  • WpVote
    Голосов 300
  • WpPart
    Частей 36
WpMetadataReadВ процессе2h 52m
WpMetadataNoticeLast published вск, апр. 26, 2026
Olivia całe życie spędziła w sierocińcu, gdzie nauczyła się polegać tylko na sobie. Kiedy w końcu odnajduje ją ojciec, wydaje się, że jej życie może się zmienić na lepsze. Jednak nowa rzeczywistość okazuje się bardziej skomplikowana niż się spodziewała. Ojciec, który po latach wrócił po swoją córkę, jest wymagający, surowy i ma swoje tajemnice. Olivia odkrywa, że ma trzech braci, z których każdy jest inny, a więzi rodzinne nie są takie, jak się spodziewała. Wszystko komplikuje się, gdy dziewczyna zaczyna uczęszczać do szkoły, w której uczą się jej bracia i ich bliscy przyjaciele - w tym przystojny, ale zamknięty w sobie chłopak, który ma własne problemy. W miarę jak Olivia wkracza w nowe życie, musi zmierzyć się z wyzwaniami zarówno rodzinnymi, jak i sercowymi. Czy uda jej się odnaleźć swoje miejsce w tym zawiłym świecie pełnym tajemnic, rywalizacji i nieoczekiwanych emocji? Książka pełna emocji, rodzinnych dylematów i nieoczekiwanych zwrotów akcji, gdzie Olivia uczy się, czym naprawdę jest rodzina i jak znaleźć równowagę między wymaganiami ojca, lojalnością wobec braci i własnym sercem. Zdjęcie z pinteresta! W tej historii pojawiają się trudne tematy. Jeśli masz wrażliwą psychikę lub czujesz, że możesz źle znieść pewne treści-czytasz na własną odpowiedzialność. ZAPRASZAM DO CZYTANIA <3
Все права сохранены
#341
school
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

Вам также может понравиться

  • Dym
  • Z dwóch kawałków
  • Po drugiej stronie
  • Wieża poznania
  • Dyktafon
  • Miraculum - Druga Szansa
  • Kult Cienia
  • Lore Gothica PL
  • Condemned to Hell (Tom I trylogii "CONDEMNED") [ZAKOŃCZONE]
  • Matka Wschodu Europy | Countryhumans |
Dym

Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.

Подробнее
WpActionLinkТребования к контенту