Yaşamım boyunca tek amacım ve zorunluluğum vardı. "Babanın istediği gibi ol, gözüne gir. Tahtı sana versin ki bu oyun bitsin. Kurallara uy, söz dinlediğini ona gösterki kusursuz bir evlat olduğunu sansın."
Duygular ile hareket edersen duygularından. Zaaflar ile hareket edersen zaaflarından vurulursun ' Kural 3 : Duygusuz olma, duygularını ise işine karıştırma.'
Sadakatte açık verirsen , ihanet için teklif verirsin. 'Kural 7 :Güvenme , sadakat besleme , aldatılıtsan yarım kalırsın. '
Ve en önemlisi, kilit nokta. "Sana emanet edilen cana ihanet etme. Canına ise el uzatmalarına izin verme. "
Kural 3,7,1 ihlal etmiştim.
Duygulara yer yoktu ben o adamı zaafım yapmıştım.
Güvenmemeliydim aldatmalarına izin vermemeliydim, sonsuz güvendim.
Canıma el uzatmalarına izin vermemek gerekirdi, ben o adamı canım yapmıştım.
Ben de dahil unuttuğumuz bir şey vardı. Bende insandım. Kimse için iyi bir evlat olmak zorunda değildim, duygularımla hareket edebilir, güvenebilirdim. Ve ben; Aşık Olmuştum...
"Sen Baran Arslanbey! Benden kaçabileceğini mi sandın?"
" Senden kaçmak istesem beni tutamazsın Peri Kızı! Amacını anlamadığımı mı sandın? Sadece biraz oyun istiyorum... "
Kitabın tüm hakları saklıdır.
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang